Posts

Posts uit 2015 weergeven

Breder publiek

Langzaamaan wordt ons plan bij een iets breder publiek bekend. Meer mensen betekent ook meer meningen en dus ook meningen van mensen die enkel gevaar en problemen zien.  Ik vind dat heel lastig.  Laat ik voorop stellen dat mensen natuurlijk hun mening mogen hebben en dat soort mensen om je heen ook heel belangrijk zijn om je weer met beide benen op de grond te zetten maar het doet wel wat met me.  Waar olav heel vrolijk zei: nee natuurlijk gaat het niet altijd leuk en makkelijk zijn maar ervaring op doen kun je ook onderweg, krijg ik hier wel om mijn oren of ik weet waar ik het over heb. Natuurlijk weet ik dat niet en misschien is dat maar goed ook maar is dat niet met zoveel dingen in het leven? Ik weet wel waar ik naar toe wil een wat ik de kinderen daar wil laten zien! Dit soort reacties triggeren mijn eigen angst die er wel degelijk is.  Toch blijf ik proberen om me te focussen op mijn dromen en mijn angsten bespreekbaar te houden met Michiel.

Poetsen

En boot kopen betekent ook een boot verkopen. Michiel en Tim vertrekken richting Zeeland om flink te gaan poetsen. Een mannendagje. Cola en limonade mee, droge kleren, een zak drop en twee appels met de mededeling van mij dat als de zak drop op is bij terugkomst de appels ook op moeten zijn.  Tim rent nog snel even naar boven om de ipad te halen voor als hij geen zin meer heeft om te poetsen. Veel speelmaatjes zullen er hartje december niet zijn in de haven. Samen vertrekken te enthousiast naar Zeeland. Om het Mannen uitje compleet te maken mag Tim voorin zitten. Vermoedelijk komt Michiel daar snel van terug want dan stuitert Tim helemaal de hele auto door.  Doordat hij alles goed kan zien en bij veel knopjes kan, gaat hij helemaal los. Eenmaal aangekomen bij de boot wordt er hard gewerkt. Ook Tim werkt hard mee.  Tegen de tijd dat hij het beu is wil hij de ipad gaan pakken.  Helaas ergens tussen boven de ipad pakken en de deur uit gaan is dat ding toch op de tafel beland en dus verge…

we gaan bieden!

En dan ineens komt Michiel enthousiast terug vanuit Enkhuizen. Het zou wel eens gelukt kunnen zijn. Hij is erg enthousiast. We besluiten dat ik na het weekend als de jongens zijn logeren mee ga kijken. We ontmoeten de eigenaar, maken 100 foto's en mailen ze naar Olav die ook enthousiast reageert. Als we vertrekken loopt het tegen lunchtijd en we gaan onze indrukken bespreken tijdens een lekkere lunch. Bijzonder dat we al snel doorhebben dat we zitten te lunchen naast de grote baas van de volvo ocean race.
We hebben besloten te gaan bieden op de victoire 1122. Het blijft wikken en wegen tussen ons budget, de tijd die we nog willen besteden aan het opknappen en vaarklaar maken van de boot en de lengte. We denken nu een mooie boot gevonden te hebben die genoeg van alles heeft wat we zoeken. Wat we eigenlijk zocht was een boot met:
- 3 hutten (heel fijn als je voor langere tijd weg bent: ieder een plekje) echter horen we al snel dat de meeste vertrekkers deuren verruilen voor gordijne…

familie

2e kerstdag, we hebben besloten om onze directe familie op de hoogte te gaan brengen van onze plannen. Enerzijds om hun de kans te geven mee te groeien en te wennen aan het idee, anderzijds omdat het zelf ook fijn is om te kunnen delen wat je zo bezig houdt.
De zoektocht naar een nieuwe boot werd al intensief gevolgd. Volgens Michiel had vooral opa al lang door wat er gaande was. Niet dus.
Familie is een van de grote knopen in mijn maar ook onze maag. Wat doen we ze aan, een jaar! Anderzijds hoop ik dat mijn eigen kinderen nooit dromen zullen laten varen omdat het mij verdriet doet en daarnaast is het "maar"  een jaar. Een lang jaar maar ook een jaar gaat voorbij.
Niemand bleek in de gaten te hebben wat we van plan waren en iedereen reageerde overwegend enthousiast en vol vragen van de hak op de tak. Vragen die voor ons helder waren maar ook vragen waar we zelf ook nog geen antwoord op hebben. De tijd zal op die vragen antwoorden gaan geven.

nog meer bootjes kijken

Door het gesprek met Olav en alle bootjes die Michiel bekeken heeft begint het steeds duidelijker te worden welke wensen we heel heel belangrijk vinden en wat toch iets minder belangrijk. Regelmatig heeft Michiel met Olav over de mail contact over bootjes en meestal is het daarna niet eens meer een bezoek waard. Toch treffen we een paar boten in Zeeland waar we besluiten een voorkeuring met Olav te gaan doen. Helaas: de ene blijkt geen of in eider geval te weinig hoosgaten te hebben in de kuip, de andere blijkt scheuren in de onderkant van de romp te hebben, een heeft een aanvaring met een binnenvaartschip gehad te hebben waar geheimzinnig over gedaan wordt en de laatste blijkt overgeschilderd te zijn na brandschade waar ook geheimzinnig over gedaan wordt.
De kinderen zijn echter wel enthousiast over deze boten en we horen ze zeggen: op onze oude boot....maar op deze boot......langzaamaan worden ook zij enthousiast. Bootjes kijken vinden ze best leuk. Overal zitten knopjes en deurtjes…

bootjes kijken

Manlief heeft er echt een serieuze hobby aan: bootjes kijken! Uren! dagen! weken! maanden! De tijd die ik doorbreng op Facebook, boogsites, nieuwssites en achter mijn mail kan hij vullen met boten sites. Hoe vaak hij me al verliefd heeft laten worden op foto's van een schitterend boot om dan er aan toe te voegen: Ja maar die kunnen we niet betalen.........
Intussen zijn we zo ver dat ik alleen nog maar mee wil kijken naar serieuze boten en zelfs dan gebeurt het vaak dat hij uiteindelijk toch weer een reden heeft waarom het toch niet die boot wordt.
Regelmatig rijdt hij het hele land door en ook in onze zomervakantie hebben we bij de nodige havens boten bekeken. Steeds was het hem net niet. Hij had er plezier in en vooral veel geduld voor. Ik wat minder. De jongens weten dat de boot verkocht gaat worden en er een nieuwe komt. De echte reden weten ze niet. Dat de boot groter gaat zijn heeft als voordeel dat vriendjes een keer kunnen blijven slapen en de hond mee kan. het heeft veel …

de politiek

Groot is mijn frustratie over de opstelling van het leerplichtteam. Ik besluit een brief nara de landelijke politiek te sturen. Niet eens zo zeer om mijn zin te krijgen maar meer om de kromheid te laten merken. Ook zijn we door de leerplichtambtenaar er op gewezen dat er een nieuw wetsvoorstel komt dat in ons voordeel kan werken. Wie weet. De volgende brief heb ik verspreid:

Geachte heer .........
Graag wil ik uw aandacht vragen voor de kromme uitwerking van de leerplichtwet in de dagelijkse praktijk. Mijn man en ik zijn de gelukkige ouders van twee zonen van 6 en 8 jaar oud en willen graag een jaar op reis. Wij hebben aan spaarloon en levensloop meegedaan zodat het financieel geen probleem is. De school van onze kinderen is enthousiast over onze plannen omdat ze mij kennen als een bekwame leerkracht en we een zeer gedegen onderwijsplan geschreven hebben, zij hebben er alle vertrouwen in en zien de meerwaarde van onderwijs buiten Nederland. Daarnaast hebben we ook de samenwerking gezo…

leerplichtambtenaar deel 2

De leerplichtambtenaar belt op de beloofde dag niet terug. Ineens vinden we dat niet erg, iedere dag die het langer duurt geeft tenslotte hoop dat we nog geen "nee" hebben. woensdag belt ze terug maar ik zit de hele dag op school. Ook donderdag is dat het geval. Ik merkte hoeveel energie alle emotie me koste en aangezien ik waarschijnlijk geen tweede kans krijg wil ik in alle rust vanuit thuis bellen. Als ik vrijdag terug kan bellen heeft zij al weekend en zo gaan we over het weekend heen. Maandag krijg ik haar te pakken Uiterst vriendelijk staat ze me te woord al vindt ze het heel vreemd dat ik woensdag en donderdag de telefoon niet op nam. Tja ik zal toch niet de enige in Nederland zijn die overdag gewoon niet altij bereikbaar is?
Helaas, ze legt me uit dat ze mijn argumenten steunt en begrijpt en het een stevige discussie is geweest in hun team. Slechts twee mensen van het team waren tegen en de rest vond dat het mogelijk moest zijn om te gaan maar ja die gekke letters va…

telefoontje met de leerplichtambtenaar

Eenmaal thuis van het bezoek aan school besluiten we direct de leerplichtambtenaar te bellen. School kan ons het nummer niet geven want door de vele wisselingen communiceren zij enkel nog met een mailadres omdat ze zelf ook niet meer weten wie hun leerplichtambtenaar is.
We hebben het snel gevonden en bellen voor een afspraak. Het team leerplicht blijkt nog wel te bestaan maar een afspraak maken is moeilijk. Graag willen ze weten waar het over gaat, het is namelijk niet de gewoonte dat ouders contact zoeken om een afspraak te maken. Ik vertel kort ons plan en de reactie vans school. De mevrouw is duidelijk: ik kan geen afspraak maken want het antwoord is nee. Ze wil mijn plan niet lezen, mijn onderwijsbevoegdheid doet er niet toe en de reactie van school ook niet. ik geef aan dat ik toch een afspraak wil en zij geeft aan dat dat niet gaat gebeuren omdat het antwoord nee blijft. ik geef me niet zomaar gewonnen. met rode wangen en stotterend van frustratie blijf ik mijn argumenten op ha…

bezoek aan de school van onze kinderen

Oh wat vonden we het spannend maar het moest er van komen: een gesprek op school. Een van de voorwaarden die we aan onze reis hebben verbonden is dat de kinderen wel terug zouden mogen komen op hun eigen school. Na ons bezoek aan de wereldschool hadden we ons zeer goed voorbereid. Ik had een zeer gedegen onderwijsplan geschreven waarom wij denken dat dit jaar onderwijskundig een meerwaarde gaat zijn voor onze kinderen en hoe we dat zeer concreet zouden gaan aanpakken. Ongezien binnen komen is een hele klus. De kinderen weten nog niets van ons plan en zeker Tim zal absoluut willen weten waarom papa en mama overdag ineens in school lopen. We denken dat het gelukt is, later die week blijkt dat klasgenootjes ons toch gezien hebben maar met een vaag antwoord kletsen we ons er uit.
Eenmaal binnen treffen we een ontspannen directeur die eerst nog even over de verbouwing van de school begint maar als snel ter zaken komt. Hij vindt het een bijzonder plan en wil graag weten wat we gaan doen. No…

lezing bij toerzeilers

bezoek aan de wereldschool

we gaan!

Al lang dromen we van een reis met ons gezin voor langere tijd, we fantaseren, dromen en gaan snel weer door met de dagelijkse gang van zaken. Intussen sparen we levensloop, spaarloon en lezen we veel boeken van mensen die ons voor gingen. We verruimen ons water van zeeland naar het IJsselmeer, naar het Wad en tenslotte naar de Noordzee. We verlengen het verblijf aan boord en zetten onze droom regelmatig opzij maar vervolgens komt hij tenslotte toch steeds weer boven drijven. We besluiten er voor te gaan! Op dit blog ga ik bijhouden wat we meemaken, welke twijfels, welke tegenvallers maar ook wat maakt dat we echt willen gaan en welke hobbels we genomen hebben.
Voorlopig nog een afgesloten blog, voor weinig mensen leesbaar omdat de kinderen maar ook het werk van Michiel nog niet op de hoogte is. Met terugwerkende kracht zal ik vertellen over de stappen die we in totale stilte genomen hebben tot nu toe.