leerplichtambtenaar deel 2

De leerplichtambtenaar belt op de beloofde dag niet terug. Ineens vinden we dat niet erg, iedere dag die het langer duurt geeft tenslotte hoop dat we nog geen "nee" hebben. woensdag belt ze terug maar ik zit de hele dag op school. Ook donderdag is dat het geval. Ik merkte hoeveel energie alle emotie me koste en aangezien ik waarschijnlijk geen tweede kans krijg wil ik in alle rust vanuit thuis bellen. Als ik vrijdag terug kan bellen heeft zij al weekend en zo gaan we over het weekend heen. Maandag krijg ik haar te pakken Uiterst vriendelijk staat ze me te woord al vindt ze het heel vreemd dat ik woensdag en donderdag de telefoon niet op nam. Tja ik zal toch niet de enige in Nederland zijn die overdag gewoon niet altij bereikbaar is?
Helaas, ze legt me uit dat ze mijn argumenten steunt en begrijpt en het een stevige discussie is geweest in hun team. Slechts twee mensen van het team waren tegen en de rest vond dat het mogelijk moest zijn om te gaan maar ja die gekke letters van de wet. Ondanks een ruime meerderheid van het team krijgen we geen toestemming. Wel wijst ze ons op een smurfen verhaal (zie brief) en een wetsvoorstel dat er aan zit te komen om een half jaar thuisonderwijs mogelijk te kunnen gaan maken. We balen! Ons mooie plan is niet eens gelezen. Het gaat niet om passend onderwijs, het gaat gewoon om het aanwezig zijn in zo'n stom gebouw!
Op de een of andere manier maakt het ons ook sterk. Belachelijk, we laten ons hier niet door uit het veld slaan. We kijken elkaar aan en spreken uit: we gaan! Michiel belt met de makelaar om onze eigen boot in de verkoop te zetten en de zoektocht naar een nieuwe boot wordt geïntensiveerd. Tevens maken we een afspraak met Olav Cox (ritme van de oceaan) om onze plannen door te spreken en advies in te winnen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Over naar een nieuwe blog.

einde seizoen

Hoe is het nu?