Wat nu

Vanavond hebben we het de kinderen verteld. We hebben ze eerst een leuk filmpje laten zien van kinderen die het ook hebben gedaan en daarna verteld dat wij dat ook gaan doen. We hielden rekening met alles maar dat de reactie van de jongens zo extreem heftig zou zijn hadden we niet verwacht. De woede van Tim was vanuit zijn kleine teen, een soort oerdrift, zo extreem extreem extreem boos heb ik hem nog nooit gezien. Het verdriet, de paniek van Jelle was net zo heftig.
We laten het even rusten zodat de jongens de boodschap kunnen verwerken maar ondertussen voel ik me langgeslagen. Ik had niet direct een positieve reactie verwacht maar zo, zo extreem heb ik de jongens nog nooit gezien.  Michiel denkt dat het over zal gaan in nieuwsgierigheid en uiteindelijk wel neutraler zal worden. Ik ben echt even de weg kwijt.  Er gaat veel, heel veel door mijn hoofd. Hadden we het ze maar verteld voor we alles op michiel zijn werk overhoop haalde,  voor we deze boot kochten, hoe lang gaan we het aankijken, gaan we ons besluit terugdraaien of zetten we door.  We hebben steeds gezegd dat het ons besluit is en de jongens daar alles van mogen vinden maar wij de beslissing nemen omdat je die beslissing niet bij hun mag leggen. Nu voelt dat heel anders.  Gaan we fan toch de droom waar we al die jaren naar toe hebben geleefd loslaten. Voorlopig nemen we die beslissing nog even niet maar dat alles in ieder geval in mijn hoofd op losse schroeven staat mag duidelijk zijn.

Reacties

  1. oei, ik kijk de andere blog dagelijks deze af en toe, maar deze reactie is wel heftig. Hopelijk draait het allemaal nog bij

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Over naar een nieuwe blog.

Hoe is het nu?