De Golf van Biskaje

Mijn eerste nachtwacht op de golf van Biskaje zit er bijna op.  De eerste nacht van 3 nachten. 330 mijl, ongeveer 72 uur varen. 72 uur geen internet, geen Facebook, mail of andere sites.  Ook best wennen voor mij.  Een hele hele donkere nacht. Het is bewolkt en het enige dat je ziet is een heel enkel lichtje van een visserboot. Het lijkt steeds alsof we dichte mist invaren maar aangezien we er maar niet in komen vermoed ik dat het niet mistig maar gewoon aardedonker voor ons. Ondanks dat we ons voorgenomen hadden te gaan relaxen en
30 uur na aankomst weer vertrekken voelt het toch goed. We hebben zoveel harde wind voor onze kiezen gehad dat we wat rust willen. Die rust kunnen we zoeken in de haven maar dan kunnen we gezien de wind voorspelling minmaal een week niet weg. Op naar het mooie weer. 
De eerste dag is goed bevallen. Ik moet even inslingeren en niemand heeft zin in de nasi die ik voor vertrek al heb gemaakt maar de broodjes knakworst gaan er goed in.  Als we dan ook de radio nog even knetterhard zetten, de buren horen het toch niet, is er even tijd voor de dolle 15 minuten. De dolfijnen kunnen dat ook waarderen want ook die geven weer even een showtje weg.
Helaas zakt de wind tegen bedtijd helemaal weg en moeten de zeilen naar binnen.  We rollen behoorlijk op de deining heen en weer.  Normaal laten we het zeil staan als slingerzeil maar het maakt zulke klappen dat we ons materiaal boven comfort aan boord verkiezen. Je zeilen kapot klapperen is wel een heel duur grapje. We gaan daardoor rollend de nacht in dus slapen is een ware uitdaging. Op je buik liggend met je benen zo wijd mogelijk lijkt de minst slechte positie. Dan weten we nog niet wat er nog komen gaat....

Reacties

  1. Hier was het ook wennen dat we jullie boot op open water op dezelfde plek zagen liggen haha gelukkig staat er een tijd bij van laatste signaal dus weten we inmiddels dat jullie lekker verder varen en buiten bereik zijn van de kust

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika