De zwarte bende

Michiel is douchen, de jongens zitten via Whatsapp te videobellen met vriendjes thuis en ik hoor ineens geklop op de boot: bezoek.
Voor het eerst sinds we op reis zijn, krijgen we bezoek van " de zwarte bende". Twee vriendelijke heren in het zwart, met zeer bootonvriendelijke smerige schoenen. Ze vertellen van alles maar ik versta er werkelijk geen snars van.  Ik nodig ze met een handgebaar uit aan boord en vraag vriendelijk in het Engels of ze onze papieren willen zien. Ze spreken geen Engels maar paspoort blijken ze toch te begrijpen. Ze nemen plaats en kijken vriendelijk rond.  Uitgebreid worden alle paspoorten bekeken en overgeschreven en doen ze datzelfde met de bootpapieren.
Ooit wilden we de boot voor het gemak alleen op naam van Michiel zetten, we zijn toch in gemeenschap van goederen getrouwd. Nu zijn we al een aantal keer blij geweest dat ook mijn naam op de papieren staat.  Ook nu weer kan ik daardoor als eigenaar van het schip papieren ondertekenen en dingen regelen. Dat scheelt een hoop gedoe. De mannen zijn aardig lang bezig.  Intussen bedenk ik wat ze straks nog allemaal willen weten en willen zien. Zou het een voordeel zijn dat ik alleen als vrouw met 2 kinderen aan boord ben? Willen ze onze hele medicijnenvoorraad zien? Laat ik dan alles zien of alleen de gewone voorraad? We hebben morfine bij ons, netjes op een lijst van een apotheek met stempels en alles.  Achteraf hoorden we dat dat juist dom is en dat niet op de lijst had mogen staan ( maar je wel mee moet nemen) Uiteindelijk zijn ze klaar met schrijven. Ik kijk ze benieuwd aan.  Ze hebben inderdaad nog een vraag: "radar?". Begrijp ik ze nou goed? Inderdaad in het tijdperk van AIS willen ze nog even weten of we een radar hebben. Ik wijs naar boven in de mast een antwoord "si". Ik vraag me zeer sterk af of ze weten waar ik naar wijs maar ze zijn tevreden. Zo vriendelijk als ze  kwamen, zo vriendelijk vertrekken ze weer.  Ons achterlatend met vieze groene voetstappen op het dek en voor mij een stoer verhaal, wat ik natuurlijk heel luchtig vertel, bij terugkomst van Michiel.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika