Nachtzeilen

Omdat we vrij veel " niet zeilende" lezers hebben een stukje over hoe WIJ het nachtzeilen aanpakken. Zeker geen handleiding hoe het zou moeten want op dit gebied kom ik ook pas net kijken en zullen we nog een hoop gaan leren maar het  begin is er.

Na het avondeten, wat we zeker voor de eerste dagen vooraf koken en alleen opwarmen gaan de jongens en ik slapen.  Michiel neemt de eerste wacht van 20.00 uur tot 24.00 uur.  Ik doe van 24.00 uur tot 4.00 uur, Michiel lost mij dan weer af en ergens tussen 8 en 9 los ik hem weer af.  Afhankelijk van hoe de nacht gegaan is, slapen we beurtelings overdag verder bij.
Wij kiezen voor dit ritme omdat de persoon die mag slapen dan nog iets van een remslaap mee kan pakken. Vaak duurt het namelijk even voor je na je wacht echt slaapt en heel soms moet je er zelfs toch nog een keer uit om te helpen.
Als je wacht hebt, is je belangrijkste taak toezicht houden. Natuurlijk buiten met je ogen, oren en huid : staan de zeilen nog goed, vaart er ergens iets waar je rekening mee moet houden, ziet de lucht er stabiel uit, klinkt de motor zoals hij hoort te klinken, hoe voelt de wind en natuurlijk of er mooie dieren te zien zijn.
Binnen hebben we veel hulp. Als eerste alle meters. Hoe staat het met de water, volt en dieselmeter. Daarnaast is de laptop erg belangrijk. We hebben van alles papieren kaarten bij ons maar navigeren op dit moment enkel op digitale kaarten. ( Die we dus ook op een reserve laptop hebben staan en nog op een reserve usb stick) 's Nachts is het dus ook belangrijk om te controleren of je nog op de koerslijn vaart die je voor vertrek in de kaart hebt gezet.  Het kan  zijn dat je door stroom of wind daar iets van af wordt gezet en dan moet je besluiten of je dat tijdelijk zo laat omdat het dan veel comfortabeler is aan boord of omdat je dan wel kan zeilen of dat je toch de koers aanpast.
Binnen hebben we ook een AIS. Op een scherm zie ik precies welke schepen er om me heen varen, wat ze gaan doen, wat hun naam is, wanneer ze het dichtste bij mij in de buurt komen en hoe dicht ze bij mij in de buurt komen. Ik zie alleen schepen die ook een AIS hebben maar alle beroeps zijn dat verplicht en in praktijk gebeurt het tot nu toe weinig dat we schepen tegen komen die dat niet hebben. Er zit ook een alarm op de AIS dat af gaat als een schip volgens planning te dicht in de buurt gaat komen. Het kan dus zomaar gebeuren dat er een alarm af gaat omdat we over een half uur op ramkoers liggen.
Binnen hebben we ook een radar die we tot nu toe alleen gebruikt hebben bij het binnenvaren van a Coruna omdat het wat mistig was.  Op een radar zie je veel meer. Je ziet namelijk ook zware bewolking  rotsen en bootjes zonder AIS maar je ziet ook veel minder omdat alles wat je ziet een vlek is en je dus minder informatie over die vlek hebt.
Buiten hebben we om te navigeren ook nog een scherm met kaarten maar die hebben we niet geüpdate zoals op de laptop binnen. Verder hebben we buiten een groot kompas, een hele goede verrekijker en nog veel belangrijker onze stuurautomaat. We stellen een koers, een aantal graden,  in de die hij volgt. Hierdoor hoeven we zelf dus niet steeds achter het roer te staan als je lange stukken dezelfde richting op vaart.
Tijdens drukke wachten met veel boten om je heen, als je vaak van koers moet wisselen of instabiel weer hebt, ben je echt steeds bezig.
Tijdens hele rustige wachten zoals de middelste nacht op de golf van Biskaje, kun je zelfs slapen. De AIS ontvanger zetten we dan op 24 mijl zodat ieder schip met AIS dat binnen ongeveer 40 kilometer van ons komt verschijnt op ons scherm met alle informatie over de plannen van dat schip.  Als er niets te zien is op het oog en op de AIS en de weersomstandigheden stabiel zijn, zet je een kookwekker op 20 minuten en kun je in de kuip even dutten. Na 20 minuten kijk je op de laptop, het AIS scherm, je meters en buiten om je heen en kun je weer 20 minuten slapen. Zo kon je de nacht dan door een zorg je er ook voor dat je fitter bent als het wel pittiger wordt. Op goede momenten goed voor jezelf en de boot zorgen zodat je pittigere momenten beter aan kunt vind ijk wel een schitterende metafoor voor het leven.
Tijdens het varen dragen we altijd ons zwemvest. Als het heel stabiel rustig weer is mogen de kinderen onder de kap in het hoekje in de kuip hun vest uit maar zelf dragen we het buiten eigenlijk altijd zodat je het aan hebt als je in actie moet komen. Als we 's nachts varen zijn we ook altijd aangelijnd. Door een goede voorbereiding en behouden te varen, zorgen we er voor dat we 's nachts niet de kuip uit hoeven. Tot nu toe is dat gelukt maar er lopen lijnen over het schip zodat je als je toch echt de kuip uit moet, je altijd jezelf vast kan maken. Daar hangt ook al een lijn klaar zodat zelfs spoed nooit een reden kan zijn om los naar voren te gaan. Daarbij kan op onze boot in tegenstelling tot veel andere boten, alles erg goed vanuit de kuip geregeld worden.
Tijdens langere stukken varen waar een nacht bij zit, zorgen we ervoor dat we iedere 4 uur onze positie noteren. Als dan toch echt alles uit zou vallen, weet je in ieder geval je laatste positie nog.
Hopelijk een beetje meer een beeld van nachtzeilen voor onze niet zeilende lezers en voor alle wel zeilende lezers, ik ben altijd op zoek naar nieuwe tips.

Reacties

  1. Leuk, die uitleg. Ik weet de ballen van zeilen. Dit helpt een beetje. :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika