Ups en downs

Hoeveel hoogte en diepte punten passen er in ongeveer 48 uur? Behoorlijk veel! Nadat we "gestrand of beland" waren in Guernsey willen we toch snel verder. Er liggen een aantal vertrekkersboten voor ons en nog veel belangrijker, een mooi weer gat voor de oversteek van de golf van Biskaye.
Doordat we dik gestapeld liggen duurt het even voor we weg kunnen. Uiteindelijk zeilen we het eerste stuk hard onder vol zeil tussen de eilanden door. Blij dat we een stop hebben gemaakt zodat we nu kunnen zeilen in plaats van motoren. We konden ook erg goedkoop tanken, later horen we dat dat rode diesel was, wat je veel problemen op kan leveren bij controles. We bewaren de bonnetjes om aan te tonen dat we hier getankt hebben en niet anders konden.
Zodra we tussen de eilanden uit komen beginnen we alle kanten op te stuiteren. We minderen steeds wat zeil tot we op een klein zakdoekje voortvliegen. Intussen ben ik ziek, zo slap als een vaatdoek lig ik in mijn bed. Als ik dan ook nog over de marifoon een waarschuwing hoor dat de wind gaat aantrekken naar 6\7 met kans op onweer schiet de paniek even toe. Liggen in bed probeer ik steeds een stukje te lezen en te vergelijken met de kaart om een vluchthaven te kiezen die vanaf hier het minst ongunstig ligt. We besluiten naar Treguier te gaan. De rivier is met ieder tij en windrichting aan te lopen. De haven zelf en de mogelijkheden om te ankeren lezen we verschillende berichten over maar dan zijn we in ieder geval het grote water af.

De rivier is prachtig, het voelt alsof we op een Engels riviertje varen. Gelukkig zien we mijn navigatiefout net op tijd waardoor we bij kunnen sturen. 

Het blijft dubbel, voor de tweede keer achter elkaar niet gekomen waar we wilden zijn. Ziek in bed had ik ook de hele dag de tijd om te bedenken dat dit allemaal helemaal niet leuk is, dat ik gek ben dat ik dit voor een heel jaar wil, dat als ik dit niet eens kan, het naief is om te denken dat ik die golf of die oceaan wel over kan.

Daar staat tegen over dat we nog nooit zo ver zijn gekomen, dat ons bootje het fantastisch doet en we steeds " stranden" op super mooie plekken en het met z'n vieren aan boord eigenlijk heel goed gaat. Dat we steeds verstandige keuzes blijven maken en voor veiligheid kiezen, ook als we eigenlijk iets anders willen. Ik heb al nachtwachten gelopen en soms was het ook echt fantastisch! Ik ben steeds blij als het eerste moment komt dat de jongens om snoep vragen, ik weet dan dat de ergste zeeziekte over is. De jongens vermaken zich ook zonder andere boten fantastisch. Ze knutselen, lezen, punniken, gamen en bedenken hele avonturen. Ze verlangen 's ochtends al naar 16.00 uur tijdens vaardagen omdat ze dan wat lekkers krijgen en een blikje drinken en we samen borrelen in de kuip. Mooie momenten genoeg gelukkig.
Alle ongelukjes pakken steeds net goed uit.  Mijn navigatiefout tussen een smal stuk met gemene Rotsen ontdekten we net op tijd, Tim gleed uit en viel achteruit op zijn hoofd maar hij hield hij er toch niets aan over.  Zijn teen die gebroken leek omdat we het letterlijk hoorden kraken toen hij met blote voeten kei hard ergens tegen aan stootte werd pijnlijk, blauw en dik maar na een dag huppelde Tim alweer vrolijk rond en we horen hem er niet meer over. Jelle brengt tijdens het zeilen uren buiten door met Michiel en samen genieten ze intens. Zoveel mooie momenten maar die dieptepunten, ze zijn ook echt zwaar, ik ga veel leren dit jaar. Steeds weer schakelen en genieten van wat er is.

Reacties

  1. Ondanks alle hoogte- en dieptepunten zijn wij trouwe volgers van jullie journaal.
    Jullie brengen een nieuwe wereld binnen. We kijken anders naar afstanden en naar het weerbericht. Nooit geweten dat Brest zo ver is. Maar ja in een auto met regenbanden en ruitenwissers is het toch makkelijker dan in een open kuip waar 7 knopen al hard is.
    We raken geinteresseerd in getijden en stromingen.
    Ik ga niet moraliseren over diepte- en hoogtepunten. Maar ik wil graag in herinnering brengen dat Darwin op zijn reizen naar onder andere de Galapagos eilanden vaak ziek lag te schudden in een hut. Het denken wordt klaarblijkelijk niet beinvloed door zeeziekte. Dat blijkt ook uit jouw blog.
    Twijfel hoort bij het leven, bij mensen die nadenken en helaas doet niet iedereen dat.
    Hartelijke groet aan de Wijzen op zee. Vincent en Jeanine

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika