Zondagavond in Muros

In mijn uppie wandel ik op zondagavond door Muros. Een authentiek Spaans stadje. Met mij flaneren gezinnen in hun nette zomerse goed over de boulevard. Jonge kinderen in beeldschone, vooral witte kleding. Stokoude opa'tjes en oma'tjes kijken vanaf een muurtje alles rustig aan. Overvolle terrassen van waar de Spaanse klanken je tegemoet komen. Het voelt alsof Spanje weer terug is gegeven aan de Spanjaarden. Zonder buitenlandse toeristen, zonder toeristenrommelverkopers (zullen we scrabbel spelen)  misschien na een lange toeristische zomer, misschien ook niet. Het voelt alsof ik even mag wandelen door autentiek Spanje. Toe kijken,  door het decor wandelen, genieten. 
De straat achter de boulevard is direct een wereld van verschil. Smalle, stille maar vooral lege straatjes met mooie doorkijkjes. Nette balkonnetje afgewisseld met vervallen panden. Veel panden staan te huur of te koop. Ondanks de vervallen en verlaten panden en de lege straat voel ik me geen moment onveilig. Er heerst hier een serene rust. Bij zijstraatjes klinkt even de gezelligheid van de boulevard door maar als snel is de stilte weer terug. Geen idee hoe het leven werkelijk is voor deze mensen maar het voelt heel erg oké. Intens gelukkig met elkaar en met wat ze hebben. 










Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika