Posts

Posts uit september, 2017 weergeven

Daar doe je het voor!

Afbeelding
Dat oceaan zeilen, ik word er echt niet gelukkig van op dit moment en natuurlijk kijk ik op tegen lange oversteken. We hebben echter weer veel geleerd waar we op langere oversteken profijt van hebben met betrekking tot eten, drinken en dagindeling.  We zijn dus heel blij met de keuzes die we gemaakt hebben. Dat het niet vanzelf ging mag duidelijk zijn.  De plekken waar we komen maken gelukkig heel veel goed.  Samen zoveel tijd doorbrengen ook. En morgen? Gaan we na school heerlijk naar het strand. Het strand dat hier bekend staat als " het gouden zand" als Michiel me aankijkt dat het morgen toch zondag is, moet ik lachen. Soms moet je de jongens niet wijzer maken dan ze al zijn. Morgen gewoon school dus.

Vlag

Afbeelding
Het weer wordt wat rustiger, we beginnen te wennen, een mooi moment om school weer op te gaan pakken.  We hadden even een pauze van een paar dagen ingebouwd. Geen probleem want we zijn ook een week eerder begonnen dan de kinderen thuis maar als ik zie wat de jongens op een dag allemaal uitspoken kan daar best een reken-, spelling-, en/of taalles bij. Nu hebben we toch tijd zat.
Na 5 minuten merk ik al dat ik toch niet zo ingeslingerd ben als dat ik dacht. De jongens luisteren direct zonder tegen sputteren heel braaf als ik besluit dat school toch nog maar even dicht blijft. Ik repareer nog een gat in de vlag.  Verbazend dat we nog geen berisping hebben gehad over de staat van de vlag maar we zijn hem bijna gaan koesteren. Zou de vlag net zo oud zijn als het schip zelf?
De rest van de dag lummelen we en kijken naar de oceaandeining. Als je je lekker voelt is de oceaan de mooiste plek ter wereld waar je kunt zijn.  Het is net zoiets als naar een vuur staren. Het blijft oneindig fascine…

Beet!

Afbeelding
We hebben beet! Op andere blogs zien we stoere foto's van de visvangst en heerlijke maaltijden die daar op volgen. Ideaal, we hebben namelijk geen vriezer en maar een kleine koelkast.  Als je je eten dan zo uit de ze haalt hoef je minder mee te nemen. Wij vinden vissen leuk.  Het gedeelte van "vissen en vol verwachting hopen dat je iets vangt", het gedeelte van " heerlijk op je bord", genieten! Echter het gedeelte er tussen in " help we hebben beet en wat nu" weerhoudt ons toch die lijn echt uit werpen. Vanmorgen zag Michiel allemaal zwarte spetters op het dek. Die bleken te horen bij een inktvis die heel zielig uitgedroogd op ons dek lag. Vermoedelijk meegekomen met een golf die over kwam. Helaas was er geen redden meer aan maar voor de vorm: " ook wij hadden beet dit keer. "

Duizend sterren, Claudia, Guus en Digi Dex

Afbeelding
Het contrast kan niet groter.  Was ik minder dan 12 uur geleden voor mijn gevoel nog aan het overleven en overwogen we serieus om uit te wijken richting Marokko, zag ik de rest van deze reis aan diggelen gaan, gaf ik Michiel alvast de opdracht om na te gaan denken over opstappers zodat ik stukken kon vliegen, nu glijden we heerlijk rustig over de golven nog steeds met de punt richting Madeira en heb ik het wachtschema weer opgepakt. Boven me ontelbaar veel sterren, binnen in diepe rust dat wat me het meest dierbaar is. Tussen al die sterren zie ik een knipperend bewegend lichtje.  Heel benieuwd of de mensen in dat vliegtuig mij ook zien, benieuwd of zij ook zo wegdromen bij al die sterren. Op de AIS zie ik op 48 mijl afstand 2 scheepjes maar dat is alles. Het onderwaterleven laat zich weinig zien tot nu toe maar ik werd wel al een paar keer getrakteerd op zeevonk. Het lijkt dan net alsof er allemaal glimwormpjes in het water zwemmen. Intussen luister ik naar Claudia de Breij, Guus Mee…

We zijn er weer

Afbeelding
Nee als ik dit schrijf zijn we nog lang niet op Madeira maar we zijn weer een beetje aan het opknappen. Wat hadden Michiel en ik het zwaar. Te optimistisch begon ik.  We vertrekken rond 13.00 uur samen met de Mar-Jolie. Helaas niet met dezelfde bestemming zoals verwacht maar eerder werd al duidelijk dat zij nog even terug moeten naar Lagos. We zwaaien uitgebreid en gaan dan ieder onze weg.  Ik doe nog vanalles binnen omdat we heerlijk rustig weer verwachten. Helaas een beetje te veel gedaan. Ik word helemaal slap en voel me hondsberoerd. Ik duik met een pilletje mijn bed in maar zelfs als het een paar uur later mijn beurt is om de wacht over te nemen kan ik niets.  Als een dood vogeltje zit ik dik ingepakt in een hoekje. Te slap om maar iets te doen of te denken.  Dat dit niets wordt ziet Michiel al snel.  Het is hardstikke druk om ons heen omdat we redelijk voor de uitgang van de straat van Gibraltar varen. Michiel stuurt me weer naar mijn bed. Een paar uur later word ik wakker van g…

Daar gaan we

Afbeelding
Tim kletst nog even met zijn klas via Skype. De laptop gaat even mee naar buiten om te laten zien waar we liggen. We nemen nog een lekkere douche, eten alvast warm en dan zijn we klaar voor onze langste oversteek tot nu toe. We verwachten na een goede rustige oversteek in het weekend aan te komen bij Porto Santo.

Wat een dag

Afbeelding
Zo'n dag voor vertrek is altijd bijzonder ( druk). De nacht was al bijzonder. Dezelfde donkerte waarin we in alle stilte voor het eiland lagen, was ineens een donkerte gevuld met herrie. Het voelde net alsof ik een klein tentje midden in een uitgaansgebied had opgezet. Vanaf alle kanten kwamen er geluiden binnen.  Gokkast geluiden, een zanger, een band en er was ook nog iemand jarig ergens aan het zingen te horen. In de donkerte van de boot voelde het bijna alsof ik stiekem die vlieg op de muur was die de meesten wel eens willen zijn.  Niemand zag mij maar ik kreeg heel veel van iedereen mee.  Zo met het privégevoel van je eigen bed midden in het uitgaansleven zonder dat iemand me zag.
Vanmorgen was het om ons heen de rust zelve maar aan boord niet meer. Er moet altijd ontzettend veel gebeuren als we langer gaan varen. De boot moet weer schoon, net als de bijboot die we leeg laten en ingepakt aan dek vast maken, het onderwater schip wordt geïnspecteerd, net als de schroef en ander…

Vilamoura

Afbeelding
Aan al het moois komt een einde........wat zijn we verliefd geworden op dit fantastische vissersdorpje. Er was niets en tegelijk ook juist zoveel.  In ieder geval ontzettend veel sfeer, een bijzondere sfeer! Als we weg varen spreken we het tegen elkaar uit, dit was het mooiste plekje tot nu toe!
Het plan was om vanaf hier naar Marokko te gaan maar plannen zijn maar plannen en kunnen dus veranderd worden. We besluiten niet naar Marokko te gaan maar naar Madeira. De prijzen van binnenlandse georganiseerde tochten vinden we idioot en zelf van alles gaan regelen in een land waar we niets van weten en de taal niet van spreken, spreekt ons op deze korte termijn niet aan.  De meerwaarde van Marokko ( per boot ) doen als je niet het binnenland in gaat vinden we klein.  We gaan ongetwijfeld hele mooie dingen missen maar daar tegenover staan hele andere mooie dingen. We gaan met onze eigen boot het " eiland van de duizenden watervallen, vlinders en bloemen" bezoeken.
Omdat Madeira in …

Zaterdag

Afbeelding
Dat betekent dus een dag geen school. Geen school en niet zeilen en geen vriendjes in de buurt komt niet zo vaak voor dus ben ik oprecht benieuwd wat de dag gaat brengen. Thuis heb je vaak verplichtingen dat is hier niet zo.  We lummelen lekker wat aan. We gaan een stukje "wadlopen" op zoek naar mooie schelpen. Van de Mar-Jolie hebben we een boek geleend over Madeira en als we dat terugbrengen bezichtigen we natuurlijk graag hun schitterende boot.  De jongens waren eerder al onder de indruk van het bijbootje dus als er even iets op onze boot gehaald moet worden, stappen ze maar wat graag met dochter Marjolie (16) in het bijbootje om even flink te racen. Helaas valt Tim bij ons aan boord van de trap met zijn buik op een rand. Ademhalen gaat even lastig en hij maakte gekke geluiden volgens Jelle. Samen lossen ze het op.  Tim wordt met wat drinken op de bank gezet en de spullen worden gezocht. Eenmaal terug op de Mar-Jolie ziet hij nog wat bleek en is hij wat stilletjes maar he…

Stil

Afbeelding
Het wordt stil hier in de baai. Intussen zijn de meeste Nederlanders weer vertrokken en genieten wij nog even door. De wind die wekenlang 's avonds zo hard aantrok  heeft ons alleen op de eerste dag nog welkom geheten maar is daarna weg gebleven. Rustig met enkel wat kabbelende golfjes, dobberen we achter ons anker. De eerste dag na afscheid hebben we het steeds weer zwaar. Iedereen is uit zijn ritme, er wordt veel gekibbeld, de nodige irritaties gaan over en weer, er valt een gat. De dagen er na trekt dat gelukkig weer bij. Doordat " vertrouwde gezichten" verdwijnen, kom je met andere mensen in contact. Mensen die ook leuk blijken te zijn, leuke ideeën hebben, andere visies hebben. Ze nemen de plaats van  vertrouwde gezichten niet in maar komen er gewoon bij. Daarnaast kom je ook met elkaar weer in een ritme. We vinden het sociale gebeuren super leuk en genieten met volle teugen van bezoekjes over en weer maar het is ook goed om te merken dat er weer rust komt aan boord…

1e hulp

Afbeelding
....bij wegdrijvende crocs

Olhao

Afbeelding
We liggen voor anker in de buurt van Faro. In een grote baai tussen eiland "Ilha da Culatra" en de stad Olha. Gisteren waren we al met ons bijbootje naar het eiland geweest, vandaag slenterden we op ons gemakje door Olhao. Een toeristisch dorpje maar zodra je iets buiten de kern komt ook indrukwekkend, indrukwekkend anders. Het voelt alsof we al een beetje in een andere cultuur zijn.  De vissermannen die met kleine open bootjes vissen en direct alles in markthallen verkopen, de oude dametjes in zwarte schorten die de stoep vegen, huizen schitterend versierd met tegeltjes maar ook grote onpersoonlijke flats waar de verf van af is en als je door open ramen naar binnen kijkt, hangt er enkel een peertje aan het plafond en komt het stukwerk overal naar beneden. We vinden het indrukwekkend om buiten het stadscentrum rond te kijken en met de kinderen spreken we over de overeenkomsten en verschillen met het leven in Nederland.
Het wordt steeds lastiger om goed internet te vinden. Vo…

Zomaar een door de weekse dinsdag....

Afbeelding
Zo'n doordeweekse dinsdag in de herfst  waarbij je vroeg op moet, iedereen naar school en werk, lastig uit bed te krijgen omdat de vakantie alweer zo ver weg lijkt en de vermoeidheid van alle eerste indrukken is toegeslagen. 
Oh nee, we zijn op reis.  We staan op als we wakker zijn en beginnen met school als we gegeten hebben.
School zit wat tegen. De lessen zijn gewoon weer gewoon. Saai, stom en stiekem misschien even wat moeilijk: Saai en stom dus. Ergens zit zo te zien ook nog wat vermoeidheid door het spannende boek dat gisteren echt even uitgelezen moest worden en het spelen op het strand had ook veel energie gekost. Tja ook al begin je dan pas met school als je wakker bent geworden zonder wekker, echt leuk is het dan nog steeds niet.  Als er een vriendje langs komt roeien om naar het strand te gaan die wel klaar is met school verandert dat de zaak. In 45 minuten tijd lukt ineens alles wat in 1,5 uur daarvoor niet lukte.
De drie musketiers kunnen naar het strand.  Zomaar ee…

Orkaan

Afbeelding
We krijgen zo nu en dan bezorgde berichten ivm de orkanen. Wij zijn daar nu nog lang niet en als wij er zijn kunnen er ook geen orkanen komen, dat heeft oa. te maken met de watertemperatuur.
We houden op dit moment de situatie in de gaten maar hoeven pas over 2 maanden te besluiten wat we doen. Er zijn verschillende opties:
- huidige plan
- klein rondje atlantic dus vanaf de Canarische eilanden naar de Azoren en eventueel stukje Schotland mee pakken
- Extra diep en zuidelijk varen dus richting Curaçao. Super gaaf maar omdat we geld en tijd hebben voor 1 jaar zou dit betekenen dat je meer haast moet maken of meer tijd moet nemen en dan de boot terug op transport zetten wat waarschijnlijk een dure optie gaat zijn.
- ......
We verzamelen informatie en houden jullie op de hoogte en staan natuurlijk ook open voor extra informatie.

Algarve

Afbeelding
"Anouk, we zitten vast in een visnet!" Veel meer heb ik niet nodig om mijn record "uit bed springen en heel veel kleren over elkaar  aantrekken" te verbreken. Ik had al door dat ik eigenlijk al lang aan de beurt was om de wacht van Michiel over te nemen maar na een barre nacht, ik moet dat slapen op zee echt nog leren, ben ik blij met iedere extra minuut in bed die ik krijg.  Tot nu dus.
Ik weet nog heel goed hoe koud het vannacht was dus trek ik snel wat lagen aan met daarover mijn zeilpak en reddingsvest. Welkom in de Algarve. Buiten is het nog donker maar de rode lucht voor ons verraadt dat dat niet zo heel lang meer zal duren. Michiel is druk bezig om alle zeilen ( die net weer op volle sterkte stonden) binnen te halen. Achter de boot piept een stok met een vlaggetje half onder de boot uit dat daar duidelijk niet hoort. We gaan een gok wagen. Langzaam varen we achteruit, gespannen wachtend op wat komen gaat.  Als het lukt zijn we vrij, als het niet lukt draaien…