Algarve

"Anouk, we zitten vast in een visnet!" Veel meer heb ik niet nodig om mijn record "uit bed springen en heel veel kleren over elkaar  aantrekken" te verbreken. Ik had al door dat ik eigenlijk al lang aan de beurt was om de wacht van Michiel over te nemen maar na een barre nacht, ik moet dat slapen op zee echt nog leren, ben ik blij met iedere extra minuut in bed die ik krijg.  Tot nu dus.
Ik weet nog heel goed hoe koud het vannacht was dus trek ik snel wat lagen aan met daarover mijn zeilpak en reddingsvest. Welkom in de Algarve. Buiten is het nog donker maar de rode lucht voor ons verraadt dat dat niet zo heel lang meer zal duren. Michiel is druk bezig om alle zeilen ( die net weer op volle sterkte stonden) binnen te halen. Achter de boot piept een stok met een vlaggetje half onder de boot uit dat daar duidelijk niet hoort. We gaan een gok wagen. Langzaam varen we achteruit, gespannen wachtend op wat komen gaat.  Als het lukt zijn we vrij, als het niet lukt draaien we misschien lijnen extra om de schroef heen. Dan ben je echt in de problemen want uiteindelijk kun je dan niet meer manoeuvreren. In alle snelheid had ik op de AIS al gezien dat de White Mustang nog vlak bij was.  Die kunnen we dus in ieder geval oproepen als we echt echt in de problemen komen. Gespannen kijken we naar het vlaggetje. Langzaam gaan wij steeds verder naar achter en het vlaggetje steeds verder naar voren. Soms verdwijnt het helemaal onder de boot om dan tot onze opluchting een stukje verder weer boven te komen. Als het vlaggetje een meter of 4 voor de punt zit, draaien we rustig een rondje, kijkend naar het vlaggetje. Blijft het op dezelfde plek? sleuren we het mee? Het lijkt er op dat we los zijn. Bijzonder dat dat dan precies gebeurt op een van de weinige plekken waar je volgens de kaart niet mag vissen?
Intussen zijn de jongens ook wakker geworden en zitten vriendjes op school alweer in de klas. Deze juf geeft zichzelf nog even een uurtje vrij. De jongens mogen nog een film kijken, Michiel duikt zijn bed in en ik ga buiten rustig wakker worden ( en vissersboeitjes zoeken) als de film is afgelopen hebben we nog tijd genoeg om met school te beginnen.
Het weer blijft rustig, we doen voor het eerst school tijdens het varen. De dag is lang dus als de jongens in de baai nog willen gaan spelen zal hun schoolwerk tijdens het varen moeten gebeuren. In de middag trekt de wind ( natuurlijk) weer stevig aan.  Pas als we de boot met haar neus in de wind draaien om de zeilen binnen te halen, merken we pas echt hoe het te keer gaat.  Wind en golven mee voelt toch anders dan er recht tegen in.  Binnen hebben de jongens de grootste lol. Als we boven op een golf zijn, springen ze omhoog, tegen de tijd dat ze neer zouden komen zit de boot in een dal dus vallen ze diep.  De baai invaren is spannend. Intussen waait het 25-30 knopen en hebben we ook nog eens 4 knopen stroom tegen. Geen pretje maar Michiel is gelukkig de rust zelve. Nu weten we zeker wat  er NOG beter vast gemaakt moet worden want ook nu slingerden er spullen rond die eerder netjes op hun plek bleven liggen.
De jongens worden opgepikt om nog even op het strand te gaan spelen en wij kijken wat 25-30 knopen wind met onze boot doet als ze achter haar anker ligt. We slingeren en hobbelen stevig maar het anker geeft geen krimp. Het bijbootje klaarmaken blijkt topsport. Op een slingerend wiebelend voordek de boot uitpakken, oppompen, over boord laten zakken en de motor installeren valt niet mee.  Het blijkt het allemaal meer dan waard te zijn.  Als we door het dorpje lopen zijn we zo onder de indruk! Nu snappen we direct waarom het zo druk is hier met boten maar daarover later meer.  De jongens kuren goed uit, wij drinken nog wat op het strand. Als we terug lopen krijgt de Dutch een telefoontje dat ze droog zijn gevallen ( dat hadden ze nog nooit gedaan maar hun boot kan dat wel) wij liggen er vlak voor en kunnen dat niet! Toen we vertrokken stond er 5 meter water onder de boot en we hebben 1,60 nodig.  We waren er gerust op toen we gingen maar toch....... gelukkig staat er bij terugkomst nog 3,5 meter. We duiken ons bed in voor een heerlijke nacht ( als de wind het daar mee eens is tenminste) even weer lekker bijslapen.

Reacties

  1. Jeetje toch weer even een schrikmomenten door een vissers net.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika