Cascais

Wat een wind! Wind, wind en nog meer wind.  We kwamen met wind hier binnen maar krijgen meerdere keren in de beschutte haven ook 30 knopen om onze oren. Op het strand is het rustig, je wordt er gezandstraald. Gelukkig liggen we met onze neus in de wind waardoor we in de kuip een beetje uit de wind zitten en de wind ook niet vol de boot in blaast.  Uit de wind is het echt zalig zomers, bijna tropisch  warm, in de wind en 's nachts is het koud. We zijn nog blij met onze dekbedden.
We hebben het goed in Cascais. Ooit een vissersdorp maar nadat een koning uit vroegere tijden het bezocht als favoriete vakantiebestemming bleven de welgestelden hier komen. Cascais is De Europeese jongeren hoofdstad van 2018 en dat begrijpen we.  De stad bruist en er is plaats voor veel verschillende disciplines. Verstopt in een oud kasteel zitten schitterende kleine ateliers van  grote bijzondere kunstenaars bij elkaar, er wordt gesport, veel verschillende eettentjes, hippe mensen in de straten en schitterende hotels. Ook in de haven kijken wij onze ogen uit.  Boten die per stuk bijna evenveel kosten als de hele vloot vertrekkers die wij kennen bij elkaar.  Auto's van bezoekers die vermoedelijk meer kosten dan onze boot en ons huis bij elkaar en ook bij de winkels in de stad kijken wij onze ogen uit.  Niet allemaal zo duur maar wel veel kwaliteit en veel minder toeristenrommel. Wij genieten vooral van het kijken, we willen tenslotte wel 12 maanden weg blijven. Ook hier zijn de Portugezen weer uiterst vriendelijk.  Niet iedereen spreekt vloeiend Engels maar de wil om je te begrijpen is zo groot! Ook de kinderen kunnen zich goed redden hier. Veel Portugezen tonen interesse. Ze willen weten waar je vandaan komt en soms een woordje Nederlands leren.
Hier in Cascais ontbreekt het je ook aan niets.  Redelijk goede wifi ( alleen Skype lukt niet) en een jumbo supermarkt op stevige loopafstand. We vinden er weer " old amsterdam kaas" maar ook andere Nederlandse producten met Nederlandse teksten die de portugezen vast niet kunnen lezen  zoals gember woksaus maar dat maakt blijkbaar niet uit. We merken wel dat de overvloed ons onrustig maakt. Er is zoveel, er kan zoveel, we willen er onbeperkt gebruik van maken.  Mailen, internetten, informatie opzoeken en downloaden maar ook veel te veel boodschappen doen want je weet niet wanneer je weer de kans krijgt. Heel tegenstrijdig maar ankerplaatsen waar je niets hebt, geven veel meer rust dan deze plekken waar je alles hebt. Morgen gaan we verder omdat we verwachting is dat er dan een stuk minder wind zal staan. Op dit moment kunnen we ons dat nog niet voorstellen.

Reacties

  1. ja je blijft Nederlander he,
    kijken kijken maar niet kopen
    Mijn oom woont in Portugal en zoals ik in jullie verhalen lees snap ik ook wel waarom hij altijd zegt dat hij niet meer terug wil naar Nederland

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika