Peniche

Alweer een tijdje in Portugal maar we weten nog niet helemaal wat we er van vinden. De mensen zijn extreem vriendelijk, soms voel je je bijna bezwaard zo als ze hun best voor je doen.  Het eten en drinken is lekker en betaalbaar. De havens daarentegen zijn schreeuwend duur en je krijgt er weinig voor.  Sanitair is vaak vervallen en sfeervol of centraal gelegen zijn ze meestal ook niet. Leuke ankerplekken hebben wij nog niet gevonden hier dus je ligt vrij snel toch weer in een haven, als er wel leuke ankerplekken zijn heb je zoveel deining dat je daar ook snel weer vertrekt of niet eens je anker laat zakken.  Die deining is ook echt wel " Een dingetje" ik vind de deining  hier vervelend en hoog. Het is constant afzien met hoge deining.  Zelfs met halve wind klapt het zeil nog wel eens in omdat we van die schuivers van de golven af maken. Als het zeil dan weer wind pakt, krijg je gigantische klappen op je boot en dat wil je eigenlijk niet. Iets doen aan boord zit er dus vaak niet in ( op dit stuk)  Uitrusten doen we lekker in havens. Voordeel van havens is dan wel weer dat je lekker makkelijk ijs kunt kopen. Zoals Michiel zei: " in Nederland zie je schitterende foto's op de menukaart en krijg je vaak een ijsje dat een stuk kleiner is en bijna niet te herkennen. Hier is het andersom. De ijsjes lijken bijna niet op de kaart want ze zijn altijd veel groter! Ze serveren het met een lach waarmee ze lijken te zeggen " ik doe dit heel speciaal voor jou, gewoon omdat je de moeite neemt om bij mij iets te kopen verwen ik je wat extra. "
Zo'n ijsje hebben we vandaag weer gehaald om de dag fijn af te sluiten.

We voeren vandaag naar Peniche, het meest westelijke puntje van het vaste land van Europa. Prima wind dus we gingen onder vol zeil tussen de 6 en 7 knopen.  In een paar uurtjes waren we er. Helaas best zware uurtjes voor Jelle en mij. Omdat Jelle regelmatig slecht eet, nam ik zijn mededeling bij het opstaan voor vertrek, dat zijn buik voelde alsof hij al zeeziek was even niet serieus. Ik was nog met het afscheid van gisteren bezig en vroeg hem nu even gewoon te eten zonder gedoe.  Helaas deed hij dat. Terwijl we pas een half uurtje weg waren kwam alles er uit.  Over zich zelf, over de bank, bedenk maar hoe dat er ongeveer uit ziet.  Schoonmaken van kind en bank en nog meer in een schommelende boot onder helling met stevige deining. Als het ergste naar buiten is gewerkt en opgeruimd kan ik nog net tegen Michiel uitbrengen dat ik even ga liggen. Helaas kom ik de rest van de tocht mijn bed niet meer uit.
Peniche vinden wij veel sfeervoller dan Nazare. Dat meningen verschillen blijkt wel als we aangesproken worden door iemand die ook vanuit Nazare komt en ons daar heeft zien liggen: " wat een ellende hè als je hier komt vanuit het sfeervolle Nazare is dit echt vreselijk!" In onze ogen is het precies andersom.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika