Wat een dag

Zo'n dag voor vertrek is altijd bijzonder ( druk). De nacht was al bijzonder. Dezelfde donkerte waarin we in alle stilte voor het eiland lagen, was ineens een donkerte gevuld met herrie. Het voelde net alsof ik een klein tentje midden in een uitgaansgebied had opgezet. Vanaf alle kanten kwamen er geluiden binnen.  Gokkast geluiden, een zanger, een band en er was ook nog iemand jarig ergens aan het zingen te horen. In de donkerte van de boot voelde het bijna alsof ik stiekem die vlieg op de muur was die de meesten wel eens willen zijn.  Niemand zag mij maar ik kreeg heel veel van iedereen mee.  Zo met het privégevoel van je eigen bed midden in het uitgaansleven zonder dat iemand me zag.

Vanmorgen was het om ons heen de rust zelve maar aan boord niet meer. Er moet altijd ontzettend veel gebeuren als we langer gaan varen. De boot moet weer schoon, net als de bijboot die we leeg laten en ingepakt aan dek vast maken, het onderwater schip wordt geïnspecteerd, net als de schroef en andere dingen onder de waterlijn. De jongens inspecteerden Michiel weer die het schip inspecteert. We draaien nog een was, doen veel boodschappen, koken een aantal maaltijden vooruit zodat we dat op zee enkel hoeven op te warmen, ruimen goed op, krijgen EINDELIJK onze iridium go ( soort satelliet telefoon) aan de praat en zijn daar zo druk mee dat we even vergeten dat het testtelefoontje naar Nederland ver na bedtijd daar aan komt. Tanken water en diesel maar ook alle apparaten laden we vol nu we nog aan de walspanning liggen. We zetten de route in de kaart, halen nogmaals het weer binnen en hangen een extra net voor eten op.  Al die gezellige kaartjes bij vertrek hingen boven ons bed. Nu moesten ze even plaats maken.  Na al die maaltijden voor koken had ik echt geen zin meer om voor vandaag ook nog te koken. Tot groot plezier van de jongens gaan we naar de mc Donalds. We hebben de jongens voor vertrek beloofd dat we proberen in ieder land een keer naar de McDonalds te gaan. Jelle heeft bij zijn happymeal niet het speeltje dat hij gehoopt had. In Nederland gaat hij dan gewoon ruilen. Dat wil hij hier ook. Hij stapt op een meneer af en in zijn beste Portugees, of te wel gebarentaal, regelt hij stoer hoe hij het wil hebben. Dolgelukkig komt hij terug met een knuffeltje met glansoogjes. Jelle en knuffels............

Reacties

  1. Oh stoer hoor van Jelle dat hij het speeltje omgeruild heeft. Goede vaart XXX

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika