We wachten wel

Ons voorgevoel klopte dus.  's Nachts worden we beiden regelmatig wakker van de wind. Als we voor de zoveelste keer wakker worden, zijn we het er over eens: wekker uit, we blijven nog wel een dagje.  Zelfs als de wind morgenochtend volgens de verwachting minder zal worden dan zal de deining nog even stevig zijn. We hebben geen haast en doen dit voor onze lol.  De foto's die we krijgen van boten die iets verderop liggen, proberen we zo snel mogelijk te vergeten. We gaan er hier een leuke dag van maken. Ik lees erg graag blogs van vertrekkers van vorig jaar.  Doordat je nu zelf in  hetzelfde schuitje zit, lees je toch heel anders. Vooral de site van de Grutte Grize en de Tsuru lees ik regelmatig.  Op die laatste lees ik ook over een groot " oceaan aquarium" in Lissabon. We besluiten trein en bus te nemen naar dit mooiste aquarium dat we ooit hebben gezien. We zijn onder de indruk. De jongens genieten en smullen. Een rondleiding is niet nodig want zij vertellen ons de meest bizarre feiten over de dieren die we zien. Geen idee hoe ze aan de kennis komen maar ik leer weer een hoop bij.
Als Michiel en ik na 2,5 uur eigenlijk geen vis meer kunnen zien en bij iedere bocht stiekem hopen dat het nu wel klaar is, blijven de jongens geconcentreerd en geïnteresseerd.  Ze rennen van de ene plek naar de andere om vervolgens weer ons of elkaar te roepen omdat we toch nog iets over het hoofd gezien hebben. Onvoorstelbaar hoe ze de meest gecamoufleerde dieren feilloos weten te vinden. ( ga ik onthouden als ze hun spullen weer eens kwijt zijn, zal in het vervolg overal een vis op plakken misschien dat dat helpt)

De tijdelijke tentoonstelling over " bossen in de oceaan" is duidelijk kleiner maar zeker ook de moeite waard.

Het was een hele bijzondere dag maar of we na het zien van al dit moois snel weer in de oceaan gaan zwemmen...... dat moet ik nog zien.

Reacties

  1. Wauw wat een mooie foto's geweldig ik zou daar een hele dag blijven zitten en genieten van al het moois

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey wat leuk om onszelf hier terug te zien! We hadden al het idee dat we gelezen werden door vertrekkers van dit jaar, want deze blogs doken ineens weer op in de statistieken :) Heel veel plezier nog, we zijn stikjaloers! Hoe dan ook zal jullie rondje er heel anders uit gaan zien, na alle verwoestingen door Irma en Maria :-(

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika