We zijn er weer

Nee als ik dit schrijf zijn we nog lang niet op Madeira maar we zijn weer een beetje aan het opknappen. Wat hadden Michiel en ik het zwaar. Te optimistisch begon ik.  We vertrekken rond 13.00 uur samen met de Mar-Jolie. Helaas niet met dezelfde bestemming zoals verwacht maar eerder werd al duidelijk dat zij nog even terug moeten naar Lagos. We zwaaien uitgebreid en gaan dan ieder onze weg.  Ik doe nog vanalles binnen omdat we heerlijk rustig weer verwachten. Helaas een beetje te veel gedaan. Ik word helemaal slap en voel me hondsberoerd. Ik duik met een pilletje mijn bed in maar zelfs als het een paar uur later mijn beurt is om de wacht over te nemen kan ik niets.  Als een dood vogeltje zit ik dik ingepakt in een hoekje. Te slap om maar iets te doen of te denken.  Dat dit niets wordt ziet Michiel al snel.  Het is hardstikke druk om ons heen omdat we redelijk voor de uitgang van de straat van Gibraltar varen. Michiel stuurt me weer naar mijn bed. Een paar uur later word ik wakker van geluiden die weergeven dat Michiel ook ziek is geworden. Gelukkig ben ik fit genoeg om hem af te lossen.  Ik maak een lange slag. Van 23.00 uur tot 4.00 uur zodat Michiel even op krachten kan komen. Gelukkig is Michiel fit genoeg om mij weer af te lossen want in stort weer in.  Veel hoeven we niet te doen.  De jongens genieten van de luxe van onbeperkt films kijken, de automatische piloot en de zeilen doen hun werk. We kijken elkaar aan.  Gaan we dit 4 nachten doen? Ik wil vanavond gewoon stil in een haven liggen, die optie is er niet dat is makkelijk ( en frustrerend) Michiel oppert om uit te wijken naar Marokko. Ook in dat geval zijn we nog minimaal 35 uur onderweg naar een haven waar je alleen met hoogwater en weinig golven binnen kan.  Geen garantie dus. Té belabberd om te denken duikt Michiel nog maar eens zijn bed in en besluit ik een hulplijn in te zetten. Broer Bart vraag ik mee te denken. Zo fijn als iemand even helder mee kan denken.  Als Michiel weer wat opgeknapt uit zijn bed komt, heeft hij al besloten dat we door gaan.  Dat is ook het advies van Bart. Op die koers zullen we het beste weer houden en zal het snel beter gaan.  Gelukkig krijgt hij gelijk. 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika