Herfst

We krijgen foto's van paddenstoelen in alle soorten en maten binnen met de vraag of het bij ons ook al herfst is.  Nu raast er hier al wel een paar dagen een behoorlijke wind door de haven maar paddenstoelen worden hier vooral vervangen door cactussen. Door de harde wind heb ik vannacht maar heel heel weinig geslapen en aan de sfeer te merken, kunnen de jongens ook nog wel een extra uurtje gebruiken.  Dat ik niet de enige ben die alert is, blijkt wel als ik stemmen hoor buiten. Ik ga snel kijken wat er aan de hand is.  Het blijken gewoon een stel Fransen te zijn die goed geborreld hebben en nu terugkomen maar op meer plekken zie ik mensen toch nog even een extra rondje over hun boot lopen. Het is net als camperen. Overdag besluit je daar alles gewoon stevig en goed staat, als het donker wordt begin je daar toch over te twijfelen en als de eerste begint met extra haringen  te slaan, volgen er snel meer.  Zo gaat dat hier ook ongeveer.  We besluiten onze boei te verlaten en de haven in te duiken.  Niet dat dat heel veel voorstelt maar we liggen iets steviger en stiller vast, hebben internet, stroom en water ( in volgorde van belangrijkheid) en iedereen kan zelf de kant op zonder van het bijbootje afhankelijk te zijn.  De jongens vinden het jammer want aan een touw achter de boot hangen terwijl hij alle kanten op draait Is natuurlijk erg leuk! Het water is hier ook zo helder dat ze onder de boot door zwemmen en dan nog steeds goed te zien zijn.  Toch is onze slaap ons meer waard en vanaf de haven kunnen ze ook zelf naar het strand met hoge golven.
Tot onze verbazing mogen we niet tussen de andere zeilboten liggen.  Die steiger is voor de GROTE boten. Met onze 11 meter komen we daar niet voor in aanmerking. We liggen tussen de vissersbootjes en nog een paar verdwaalde zeilbootjes. We kunnen er wel om lachen. Veel te groot voor de box waar we in liggen maar we liggen maar mooi en kunnen de komende nachten met stevige wind tenminste slapen.

We hebben weer een kakkerlak gesignaleerd, gelukkig niet bij ons aan boord maar ze zijn er dus al wel.  De angst van iedere zeiler.  Ze dragen veel eitjes bij zich.  Als je er per ongeluk op gaat staan, heb je grote kans dat je de eitjes onder je schoenen mee aan boord neemt.  Het gevolg valt te raden. Op de meeste boten heerst strikte discipline. Schoenen op de steiger uit, alle boodschappen uit karton en de winkels van de blikken af omdat daar ook eitjes tussen kunnen zitten. 

Wij zijn nog laks. Is het luiheid? Zijn we niet bang genoeg? Gemakzucht? Staan we al te veel in de relaxe stand? Geen idee maar ik hoop dat we niet afgestraft gaan worden. We proberen onze schoenen niet mee naar binnen te nemen en liever ook niet mee de kuip in maar ja, er is zoveel om aan te denken.  Als het op boodschappen aan komt hebben we nog helemaal geen maatregelen genomen. De enige maatregel die we na een tip van de Vagebond dan wel hebben opgevolgd is het aanschaffen van lokdoosjes voor het geval onze laksheids wordt afgestraft. Dat vond Jelle dan weer een heel dom plan: " wie zet er nou lokdoosjes neer voor dieren die je juist niet aan boord wil hebben!"

Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika