Met je hoofd in de wolken

Vandaag rijden we langs een kronkelig weggetje helemaal naar de top van het eiland. 2426 m hoog, Roque de los Muchachos. Michiel verheugde zich er op, in het verleden was hij hier twee keer eerder en ondanks temperaturen van 20 graden aan de kust was de berg steeds afgesloten door sneeuwval. Dit keer had hij geluk. Geen sneeuw maar de meest fanastische vergezichten. de laatste 20 kmkonden we geen recht stukje weg ontdekken. niet zo extreem steil als op Madeira maar extreem kronkelig. Eenmaal boven lopen we boven de wolken met een uitzicht alsof we in het vliegtuig zitten. We zien het hoogste puntje van Spanje op het buureiland Tenerife ook boven de wolken uitsteken. Boven zien we ook een sterren observatorium. een van de belangrijkste ter wereld. Helaas (nog) zonder bezoekerscentrum maar ook zo indrukwekkend genoeg en een goede reden om eens terug te gaan, het was al in aanbouw. Boven op de berg is de lucht ijl maar heel zuiver. Het was er bijna letterlijk oorverdovend stil. Zo stil, volgens mij kennen wij dat niet meer in Nederland. Zo boven op de berg, met overal om je heen bergtoppen, strak blauwe lucht en onder je enkel wolken lijken alle problemen zo nietig. Je eigen problemen en zorgen maar ook wereldproblemen. Zo op het dak van de wereld lijkt niets er meer toe te doen. Zo vredig en wijds en verder niets.


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika