Vriendschap

Vriendschap blijft iets heel bijzonders deze reis.  Omdat je allemaal min of meer in hetzelfde schuitje zit, is vriendschap snel gesloten. Soms voor even maar enkele vriendschappen misschien ook wel voor het leven.  Afscheid nemen begint voor Michiel en mij te wennen.  Je weet intussen dat er niets over valt te zeggen.  Soms denk je elkaar een week later weer tegen te komen en worden dat maanden
. De andere keer kun je door omstandigheden geen gedag zeggen, verwacht je elkaar pas in Nederland ooit weer tegen te komen maar zie je elkaar binnen een week alweer. Het vertrouwen dat je op nieuwe plaatsen ook uiteindelijk weer nieuwe mensen treft is groot.  Iedereen heeft grote of kleine tegenslagen, iedereen kan zo nu en dan hulp bieden of juist heel hard hulp gebruiken, iedereen heeft het gemis van thuis en zorgen, twijfels maar ook hoogtepunten. Het schept een band. ( alle boten met kinderen hebben ook de ellende die school heet. Dat gaat bij bijna niemand alleen over rozen, dat schept ook zeker een band!)
We komen vriendjes voor de kinderen tegen, ervaringsdeskundigen als het om reizen gaat, mannen waar Michiel uren mee kan praten als het gaat om techniek, Max of de Volvo oceaan race. Dames waar ik recepten mee kan uitwisselen, ideeën op doe voor de bevoorrading voor de oversteek of gewoon eens vrouwendingen kan bespreken. We treffen ook lieve mensen die, soms in verband met het gemis van eigen kleinkinderen thuis, zich tijdelijk als grootouders over onze kinderen ontfermen, spelletjes fanaten en nog veel meer leuke mensen. Bijzonder vind ik wel dat we zo'n uiteenlopende mensen tegen komen.  Mensen waar we thuis nooit mee in aanraking zouden komen omdat ze zo'n ander leven of levensstijl hebben.  Groot of klein, dik of dun, ieder dubbeltje omdraaien ( ja hoor die heb je in deze wereld ook genoeg) of de geldkraan juist als een brandslang open zetten.
We delen zorgen, hoogtepunten, verdriet maar ook verjaardagen. Dit keer waren we uitgenodigd bij Roos van de Vagebond en bij José van de Wildeman. Bij gebrek aan cadeauwinkels is er door de jongens flink geknutseld. De Wildeman is alweer op de terugweg na 3 jaar dus hebben we er behalve een gezellige middag vooral ook veel kennis op gedaan. De ouders van Roos hadden een appartement gehuurd met een gigantisch dakterras dat schreeuwt om een gezellig feestje. Met de bemanning van 4 boten gaan we met de bus heen.  Doordat de bus op de terugweg voor onze neus weg rijdt, lopen we met z'n viertjes 's avonds in het donker terug. SPANNEND!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika