Casa aquario

Zaterdagavond, we gaan eten bij casa aquario ( zie gelijknamige website absolute must als je op het eiland bent!) Een eenvoudig maar zeer goed pension aan de zuid kant van het dorp.
Samen met de bemanning van de Agape zijn we te gast bij deze 84-jarige Hennie. Ooit als zeiler vertrokken uit Utrecht,  2 keer de oceaan over gezeild maar zijn hart  verloren aan dit eiland. Het paradijs vertelt hij. Schitterende natuur met veel afwisseling op het eiland.  Van drakenbloedbomen tot een groene vallei met fruit en groente maar ook schitterende lava gesteentesen en droge vlaktes. Hier kennen ze geen criminaliteit, iedereen is vrolijk en gelukkig.  Tegelijkertijd vertelt hij over het grote aantal mensen dat werkeloos is en de slechte kwaliteit van het onderwijs.  Ieder kind is intussen verplicht om naar school te gaan maar dat lukt nog niet altijd. De kwaliteit is slecht maar het is de vraag of dat een probleem is vertelt hij, want ze kunnen vervolgens op het eiland niets met de kennis. Hennie heeft 3 gezinnen onder zijn hoede genomen. Hij leert ze verschillende talen spreken, rekenen en leidt ze op tot goede obers en koks.  Zelf heeft hij in het Amstel hotel gewerkt en vertelt vol trots dat hij de vaste ober was van koningin Juliana en minister Van der Stoel met zijn buitenland delegaties.
Het is duidelijk dat de jongens goed zijn opgeleid. Het eten is uitmuntend ( zowel de kinderen als de volwassenen zijn het daar over eens) en de bediening perfect.
Helaas is het niet zeker hoe lang het pension nog blijft bestaan. Hennie vertelt met een grapje dat hij zo nu en dan bezoek krijgt van " ene meneer Parkinson". Gelukkig lijkt het er op dat de koks en obers goede banen in Portugal gaan krijgen op korte termijn en dat de gezinnen mee kunnen. Er blijft ook iemand bij hem om voor hem te zorgen. Een tevreden man die veel voor enkele gezinnen heeft betekend op het eiland maar graag meer had willen doen.  Echter voor 3 gezinnen heeft hij wel een wereld van verschil kunnen maken.  Niet door ze geld of auto's te schenken en ze vervolgens lui of afhankelijk te maken maar door ze onderwijs en werkervaring te bieden. Een bijzonder man en trots vertelt hij een aantal keer dat het dan wel simpel is maar dat juist topmannen van enkele Nederlandse grote bedrijven hier graag komen om ECHT tot rust te komen.
( ben je op het eiland, doe jezelf en de bewoners een plezier.  Het eten is voortreffelijk en zij hebben inkomen. Wel vooraf reserveren ivm de boodschappen.)

Reacties

  1. Wat een prachtig verhaal van die Hennie! <3
    En sowieso, wat een heerlijk avontuur maken jullie mee. Ik geniet elke keer weer van het lezen van de blogs. Knap ook dat je het zo braaf blijft doen. :-)
    Liefs uit grijs, koud en nat Nederland!
    Karin

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika