Je hebt van die dagen.....

Natuurlijk, de foto's, de verhalen het is prachtig allemaal.  Daar gaat voornamelijk over de middagen. Vandaag hadden we weer zo'n ochtend.  Zo'n ochtend waarbij het weer duidelijk werd hoe lastig het is om je eigen kinderen les te geven of om van je moeder les te krijgen.
Zuchtend en kreunend kwamen we aan het einde van de ochtend toen Michiel naar buiten liep en ik hem hoorde roepen: "de boot is weg!". Onze bijboot, zeer belangrijk want zonder kom je nergens als je op een ankerplaats ligt, dreef in de verte op open zee, eenzaam over de oceaan deining weg van ons! Zeer snel handelen was geboden. Zwemvesten aan, motor starten en anker ophalen. Snel er achter aan. Zodra weer los waren kon ik de boot richting zee sturen en gas bijgeven. Intussen had ook iemand anders door wat er aan de hand was en ging er met een eigen bijbootje achter aan.  Intussen liggen we weer op de de ankerplaats.  Even alles opruimen en lekker poedelen voor we nogmaals ons anker ophalen.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika