Zo kan het dus ook

Stilte. Het gerommel van de stuurautomaat, wat golfjes rond de boot, in de verte twee lampjes en verder niets. Mijn gezelschap op wacht sliep ( gelukkig) binnen 5 minuten, nog sneller dan de overige 2 mannen binnen.  Onze snelheid is intussen gezakt onder de 3 knopen maar we gaan vooruit en schommelen zachtjes.  De fok heb ik weg gedraaid omdat hij zo stond te klapperen dat het binnen wel oorlog leek. Ik zou de motor bij kunnen zetten maar dan weet ik zeker dat Michiel binnen 3 tellen naast me staat om te kijken wat er aan de hand is. Ik vind het wel prima zo.  Het is een kort tochtje en we hebben geen haast. Of we nou morgen om 10.00 uur of om 12.00 uur aankomen dat maakt ook niet veel uit.  Normaal ben ik nou hondsberoerd maar het is zo rustig. We hebben zelfs lekker gegeten. Voor de eerste avond kook ik niet meer voor.  Ik ben dan te beroerd om iets te doen en 9 van de 10 keer kiezen de heren dan toch voor noodles in plaats van mijn eten. Het is makkelijk ( alleen kokend water er over wat we vooraf in een thermoskan doen) en levert energie wat zo'n eerste dag ook wel fijn is.  2 mannen zijn er gek op, de derde gedoogt het omdat hij anders ook geen koek en snoep mag. Voor mezelf had ik maar eens wat lekkers gemaakt.  Lekkere koude pasta salade. Door de bewolking is de nacht weer donkerder dan donker maar niet koud.  Fleecevest en een korte broek is meer dan genoeg.  Helaas geen dutjes tijdens de wacht, hier en daar zie ik lichtjes zonder dat er op de AIS iets te zien is.  Vermoedelijk dus toch vissers of andere schepen die tussen de eilanden varen. Maar ja, voor één nachtje goed te doen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika