Dag 8

Vandaag zitten we precies een week op zee. We leren onderweg heel veel, varen erg defensief en laten ons zo af en toe gek maken door de getallen van de boten die één of twee dagen na ons vertrokken zijn en heel dicht in de buurt komen. Natuurlijk is het geen wedstrijd maar wat meer vaart richting de overkant is nooit weg. Meestal trekken we na een uurtje alweer onze conclusie en halen het extra zeil weg. We kunnen wel hard maar het wordt direct oncomfortabel.
De ochtenden, weten we intussen zijn echt het slechtste momenten van de dag. Michiel en ik nog erg moe van de gebroken nacht en moeten toch in actie komen om te zorgen dat iedereen weer wat eet.
De golven zijn tot nog toe steeds 3-4 meter vanuit verschillende hoeken en de schijnbare wind gemiddeld 20 knopen. Gedurende de ochtend neemt die meestal iets af, gelukkig.
Toch kost alles veel moeite. Neem iets simpels als naar het toilet gaan. Je doet de deur open, houdt deze goed vast en bekijkt de opening. Mikt dan goed bij het naar binnen stappen. Met een beetje geluk lukt het, met een beetje pech kwam er net een flinke golf, die het gat van de deur naar boven, beneden, links of rechts verplaatste. Weer een blauwe plek erbij.
Dan nadenken wat de warme maaltijd tussen de middag gaat worden. Dikke ellende, energie opbrengen die er eigenlijk niet is maar een cirkel die je zo snel mogelijk wil doorbreken. Gelukkig denkt iedereen goed mee en is iedereen behulpzaam als ik handen te kort kom. Onder deze omstandigheden worden normale maaltijden voor iedereen een feest. Iets simpels als drinken bij het eten gaat al niet omdat je alles goed vast moet houden. Je bord, je lepel en dan houdt het op. Zelfs op antislipmatjes gaat het niet. Dingen blíjven dan wel staan maar de inhoud wordt gelanceerd. Ook vandaag is de ochtend weer achter de rug. De maaltijd ( vegetarische Mexicaanse schotel) geeft lekker energie waardoor iedereen zich prettiger voelt. Gelukkig heeft Jelle weer alles binnen gehouden dus dat is ook een winstpunt.
Vannacht werden we tot 2 keer toe opgeschrikt door de stuurautomaat die er mee stopte, net als een dag eerder. Even schrikken maar we weten nu dat het aan de te lage accuspanning ligt, extra stroom draaien met de motor is voorlopig een goede oplossing. Op dagen waarbij er weinig bewolking en veel zon is gaat het wel prima. Aangezien we nog veel diesel hebben is dat ook prima haalbaar tot aan Suriname.

Dagafstand: 118 mijl ( Michiel heeft weer gewonnen)

Positie: 11 27n 37 32 w
Sog 6
Cog 270

Sent from Iridium Mail & Web.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika