Tot in Suriname!

Ontzettend veel boodschappen gedaan, water en diesel getankt, de was gedaan, Sinterklaascadeautjes uitgepakt en vooral alle verpakkingen weg gegooid, alle apps geüpdate, even met MIJN oma gebeld, nog meer en nog meer boodschappen gedaan, mailtjes verstuurd en nog wat extra iridium minuten gekocht om op zee in geval van nood contact op te kunnen nemen en mijn blog bij te werken. Zenuwen zijn er zeker maar we voelen ons er ook klaar voor. 1900 mijl, 15-20 dagen, gelukkig maar iets meer dan het dubbele van onze vorige oversteek.
Ondanks dat ons bijna dagelijks berichten bereiken van grotere of kleinere criminaliteit zijn we ons ook in deze stad thuis gaan voelen. Het voelt dan ook heel gek als we over de overdekte groentemarkt lopen en onze inkopen doen terwijl er letterlijk over het balkon boven ons tientallen toeristen met gids lopen en foto's van de markt maken en dus ook van ons. Op de steigers heerst een heel bijzonder sfeertje.  Veel mensen komen hier nieuw aan met het vliegtuig om als opstapper mee te varen. Regelmatig wordt er met ontzag naar de jongens gekeken, heel het stuk gezeild op die leeftijd!  Zij zijn zich daar totaal niet bewust van en wij eigenlijk ook niet zo tot je die blikken weer opvangt.  Bijna iedereen om je heen weet ook wat zeeziekte is, gedeelde smart...... ik ga het vanaf hier proberen met speciale pleisters.
Winkelwagentjes vol eten, drinken en soms drank worden de hele dag af en aangevoerd. Wind, geen wind of heel veel wind zoals de laatste dagen er hangen overal mensen in de mast. Diensten worden over en weer geleverd aan elkaar. Hier ben je meer dan ooit onder gelijken. Iedereen maakt zich klaar om over te steken naar Brazilië, Suriname of de Caribische eilanden. We komen opvallend veel mensen tegen die voor het tweede rondje gaan en trekken zoveel mogelijk kennis uit ze.  Weerkaarten worden geïnterpreteerd. Op dit moment hebben wij de indruk dat het best prima er uit ziet.  Reacties zijn dan toch variërend van " wat een prachtige weergat" tot " oei jullie gaan wel heel veel wind krijgen". Dat laatste nestelt zich direct in heel mijn lijf maar eigenlijk is mijn eigen conclusie dat het er goed uit ziet.  Hoe langer we wachten ( bv tot januari) hoe stabieler het zal worden maar dat zien we niet zitten.
Vanavond nog een Nederlandse borrel met pizza en dan gaan we losgooien. De meeste Nederlanders boten vertrekken donderdag maar we zijn gewoon klaar. Via de blog gaan we weer proberen jullie op de hoogte te houden.

Reacties

  1. Heel veel plezier en succes. Dikke knuffel en kus van ons allemaal

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goede reis en tot over 14 dagen.
    Vincent en Jeanine

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Niet te lang wachten met de "pleister"!
    Goede vaart M&B

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Behouden en goede vaart, we volgen jullie.
    Coen en José SY "Wildeman"

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ook hier nog een keertje:
    Spannend!! Goede reis vast met hopelijk een zee die jullie goed gezind is! :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika