Posts

Posts uit 2018 weergeven

Hoe is het nu?

Afbeelding
Eindelijk zijn we weer even aan boord van ons drijvende huisje,  even bijtanken. Wel met twee ritjes naar huis voor een drukke agenda van de jongens en voor het eerst met onze viervoeter aan boord. De jongens vinden het vooral heel saai.  Geen vriendjes en koud en guur weer.  Onze viervoeter vindt het prima,  zijn kleedje op de bank en "zijn roedel" compleet. Voor ons wel bijzonder om er weer te zijn al is het nu met lange broeken en vesten. Even terug tussen alle herinneringen. De geur,  de spullen,  bij het open trekken van de kastjes vind ik nog wat lekkers van ergens onderweg.  Zo'n kleine omgeving,  zo intens geleefd. Ieder stukje boot staat voor tientallen herinneringen. Prettig is dan ook dat de fijne herinneringen geen plaats over laten voor de zware momenten. Weer aan boord moeten we ik ook wel even de neiging onderdrukken om de lijnen los te gooien en alles nog eens even over te doen.
Het dagelijks leven thuis is echt in volle gang alsof we nooit anders gedaan…

Daar gaan we weer....

.... nee hoor,  niet weer op reis,  maar echt het dagelijks leven in,  alsof het nooit anders is geweest. Michiel en ik zijn alweer volle bak aan de gang. De jongens zijn hele dagen op pad met hun vriendjes, die gesprekken tussen de kinderen gaan zelden of nooit over de reis maar gewoon over gamen, bouwprojecten of speelafspraken.
Morgen gaan ze weer naar school en komt er echt echt echt een einde aan hun vrijheid.  Zal het wennen zijn? Dat zeker, maar of zij na bijna 60 weken nu meer moeten wennen dan andere kinderen na 6 weken? Mijn inschatting is dat dat wel mee zal vallen.
Nieuwe gymspullen zijn gekocht, Tim zijn tas is in gepakt, Jelle heeft vooral een hoop bij elkaar gesprokkeld omdat hij zijn twee etuis en schoolagenda op de boot heeft laten liggen. Eigenlijk is dat wel kenmerkend.
Eenmaal thuis genieten de jongens weer zo van hun vrijheid en vriendjes dat we amper meer aan boord zijn geweest. Wij zijn direct zo druk dat de hele boot een beetje naar de achtergrond is gegaan. Af…

Compleet

Afbeelding
Het heeft even geduurd maar we zijn weer helemaal compleet,  de cavia's zijn na een fantastische logeerpartij weer thuis en we hebben ons gezin aangevuld met een nieuwe viervoeter, genaamd Rody.
Nog één week vakantie en alles gaat heel echt weer beginnen. Toch spannend!

Echte leven

Wat zijn er veel stappen te zetten richting het "normale leven. "
Vandaag zetten we weer een grote stap. Ik ben alleen thuis.  Alleen zijn was een hele grote uitzondering dit jaar. Vandaag is Michiel om 5 uur op gestaan om aan zijn eerste werkdag te beginnen. "Het zal wel heel erg wennen zijn" was ieders reactie. Het antwoord dat men dan kreeg, was in mijn ogen een echt Michiel antwoord: " Geen idee,  ik ben nog nooit eerder na zo'n lange reis weer begonnen." Toch kan ik niet ontkennen dat het hem en ons wel wat doet. Los van het feit dat we weer zonder elkaar zijn,  moeten we er in de agenda weer rekening mee gaan houden dat werken veel tijd in beslag neemt en we daar dingen omheen moeten gaan plannen.
De jongens zijn los van elkaar logeren, ook een grote stap.  Ze waren elkaar af en toe behoorlijk beu dit jaar maar hebben het ook fantastisch gehad samen. Ieder een andere kant op is dan toch echt wel weer even een stap.
De afgelopen dagen hebben we …

Opruimen en klussen

Afbeelding
Richting Zeeland om weer een hoop op te halen en wat te klussen en te poetsen. Nu hoef ik natuurlijk niemand te vertellen dat het best warm is maar ondanks dat we uit de Carieb komen, vertraagd het alles behoorlijk.
De eerste dag liepen we al een zeer prettige vertraging op doordat we een bezoek brachten aan de Dingo die voor anker lagen bij Stellendam. Wat een feestelijk weerzien!
Volgens planning kregen we de volgende dag bezoek en gezien de warmte hebben we ons vandaag ook maar netjes aangepast aan het weer.  Met onze kleine vloot achter de boot en aan dek en wat havenvriendjes plus hun vloot vertrokken we naar het midden van de Grevelingen in de hoop nog een klein briesje op te pikken. Helaas lukte dat niet, geen enkel zuchtje wind te bekennen maar we hadden het toch gezellig. Een barbecue in de schaduw zorgde ervoor dat ik niet hoefde te koken en de jongens nog konden ravotten. Opruimen en klussen, het komt wel weer.

Op tilt

Het blijft bijzonder lachwekkend hoe onze over georganiseerde maatschappij op tilt slaat als je buiten de hokjes danst, of zeilt in ons geval. Vandaag ging mijn telefoon, gelukkig mijn mobiel want de monteur die onze vaste lijn en televisie/ internet zou komen aansluiten had spontaan vrij genomen zonder enig bericht. Tja het bedrijf vond het ook heel slordig dat die monteur ons niet had afgebeld. Dat ik een afspraak had met een bedrijf en niet met een individuele monteur dus het bedrijf er op aansprak ( Gideon) vinden zij belachelijk en dat ik morgen niet weer de hele dag thuis blijf omdat de monteur dan misschien wel kan komen vinden ze zo mogelijk nog belachelijker. Geen excuses van hun kant voor het niet afbellen etc,  vooral irritatie naar ons toe. Als ik mijn telefoon opneem val ik weer in de volgende verbazing."Met de gemeente Gilze Rijen, ik zie dat u zich ingeschreven heeft in onze gemeente en via internet heeft ingevuld dat u vanuit het buitenland naar onze gemeente verh…

En hoe voelt het nou om weer thuis te zijn?

Naast "Ben je vaak bang geweest?" De meest gestelde vraag.
Nee, echt bang zijn we nooit geweest, ongerust wel eens variërend van zeer regelmatig bij mij tot een hele enkele keer bij Michiel.
Intussen zijn we alweer een aantal nachten thuis geweest en weer naar de boot vertrokken. Ons doel was om spullen op te halen, wat poetsen en wat te klussen maar daar komt met deze temperaturen echt niets van.
Mijn bootbed slaapt nog veel lekkerder dan ons bed thuis,  dat was echt nog heel erg wennen. De eerste nachten hebben vooral Michiel en ik vreselijk slecht geslapen, zoveel ruimte en zo'n ander matras.
De jongens genieten van alle ruimte ( hun fietsen,  de bibliotheek en vriendjes) wij moeten ook wennen aan alle ruimte. Op de boot was alles zo compact en overzichtelijk.
Het is wonderbaarlijk hoe twee autoladingen met spullen van zo'n relatief kleine boot, zo'n groot huis compleet kunnen ontregelen. Alles moet weer een plekje krijgen, wij moeten weer onze draai vinden …

Thuis

Afbeelding
19 juli, morgen een jaar geleden vertrokken we,  vandaag rijden we naar huis.  We brengen de dag nog zeilend met de dingy-go door.  Terwijl ik al ver de Grevelingen opgevaren ben, is Michiel nog steeds niet in zicht met het bijbootje. Ik besluit terug te gaan om te kijken waar hij blijft. Dat klinkt makkelijker dan het is.  Met een windje in de rug kwam ik snel ver,  nu moet ik opkruisen tegen de wind in.  Al ploeterend lukt het best aardig en zie ik Michiel in de verte aan komen in de kano.  Het motortje is kapot en met geen mogelijkheid aan de praat te krijgen. Het lukt me om op eigen kracht terug de haven in te komen maar ook 's middags krijgt Michiel geen beweging meer in de motor. De jongens willen echt nog graag zeilen dus stapt Michiel maar bij hen aan boord.
Tegen 16.00 uur besluiten we het vertrek niet langer uit te stellen,  we gaan naar huis. Even flink aanpakken en ruim een uurtje later zijn we klaar genoeg om te vertrekken. Het afscheid maken we een beetje makkelijke…

Mosselbank

Afbeelding
Écht naar huis gaan,  we stellen het steeds nog een beetje uit.  Heel lang gaat dat niet meer want er staan al wat afspraken thuis maar wat genieten we.  Na al die mijlen hebben we weinig zin meer om met ons drijvend huisje te varen maar onze kleine vloot maakt overuren. Vandaag zijn we naar de Mosselbank, een eiland op de Grevelingen, gevaren met z'n viertjes. Na drukke dagen met de jongens aan het roer,  greep ik vandaag mijn kans. Heerlijk gevaren!

Uitrusten

Afbeelding
Wat een fantastische dag gisteren maar wat zijn we moe van alle indrukken en de warmte. We blijven lekker in en om de haven de komende dagen.
Tot grote vreugde van de jongens heeft Michiel,  toen hij thuis de auto ging halen ook onze dingy-go mee genomen. Eindelijk kunnen ze weer zelf zeilen.  Omdat er amper wind staat,  sleept Michiel ze naar het midden van de Grevelingen waar wel een klein beetje wind staat.  Eerder was vooral Tim fanatiek, nu is Jelle er ook niet uit te krijgen.

Herkingen Marina

Afbeelding
Wat een welkom, terug op onze heerlijke thuisbasis. Als we vertrekken vanuit Bruinisse, willen de jongens alle twee echt nog even sturen. Na 360 dagen en onvoorstelbaar veel mijlen voelen we dat we naar huis gaan.  Heerlijk om ons in Herkingen weer zo welkom te voelen en gezellig dat er ook nog een ontvangstcomité stond.
Een hele gezellige middag vliegt om. De kinderen vangen weer krabben, leren hun vriendjes kanoën en hangen gezellig voor de tv. Ze gaan verder daar waar ze gebleven waren een jaar geleden. Wij kletsen en borrelen en genieten er ook ontzettend van om iedereen weer te zien. We kijken terug op een super aankomst na een super reis.

Goes - Bruinisse

Afbeelding
Nog even naar de lekkerste verse bakker voor broodjes,  nog even een rondje langs alle spreuken op de haven en dan gaan we om 10.00 uur door de brug,  de stad uit.  In een convooi van zo'n 10 schepen varen we het kanaal af richting de Oosterschelde. Er staat weinig wind maar we kunnen lang,  rustig zeilen.  De wind draait wat waardoor we steeds meer moeten opkruisen en steeds minder voortgang maken. Lang lukt het, al wordt ook de snelheid steeds minder.  Bij het mastgat aangekomen geven we het op.  Er is van beide kanten veel beroepsvaart, het water is smal en de wind nog ongunstiger. De motor gaat aan en het laatste stuk naar de sluis varen we op de motor. De sluis om de Grevelingen op te kunnen ligt "zomers" vol maar gelukkig kunnen we mee.
In de haven van Bruinisse krijgen we bezoek van de "Grand vitesse". We worden verwend met een heuse tas met inhoud die we zelf weer kunnen vullen.  De kinderen spelen in het water achter de boot en in de speeltuin en we e…

Formaliteiten

In het super zonnige Goes zijn we aan het genieten.  Heerlijk de ochtend doorgebracht in een bijna leeg zwembad waar iedereen ontelbaar vaak van de glijbaan is geweest. Ooit kwamen we hier enkel voor het peuterbadje, nu gaan ze in de meest vreemde houdingen van de allerhoogste glijbaan. Voor de gezelligheid mogen we gelukkig nog mee maar nodig is het niet.  's Middags struinen we door het gezellige stadscentrum van Goes en terug op de boot buigen we ons in het zonnetje maar eens over de formaliteiten die bij thuiskomen horen. Voor mijn nieuwe baan heb ik een VOG nodig,  we moeten ons weer inschrijven bij de gemeente, verzekeringen moeten aangepast of opgezegd worden en er zal weer televisie en internet moeten komen thuis.  Blijven we bij Telfort met glasvezel  of gaan we naar Ziggo waardoor we wel formule 1 hebben maar geen glasvezel en van mobiele aanbieder zouden moeten wisselen om het rendabel te houden.  Gaan we voor een vaste telefoonlijn thuis of niet? Gelukkig heeft het thu…

Kortgene - Goes

Afbeelding
Het zalige Kortgene, delta Marina. Hier vertrek je altijd te vroeg,  nooit te laat al is dat laatste juist wel het risico.  Nog zoveel wat de jongens graag zouden willen doen.  Gisteren hebben ze zich heerlijk vermaakt in de waterspeetuin van "de paardenkreek" naast de haven.  Op de trampoline en het luchtkussen hebben ze overuren gemaakt.
Vandaag zijn ze,  net als gisteren trouwens al voor het ontbijt vertrokken. Ze komen vanzelf een keer terug omdat ze honger hebben. 
Dit keer plukken we ze uit de speeltuin om te vertrekken. We willen graag nog naar Goes naar jachthaven "de werf". Als je met ons formaat boot daar in het hoogseizoen nog plaats wil hebben,  moet je zeker op tijd binnen komen.
Er staat meer wind dan verwacht waardoor we zowel op het Veerse meer als op de Oosterschelde even lekker kunnen zeilen. Doordat het laagwater is zijn alle zandplaten droog gevallen en worden wij nog getrakteerd op zeehondjes die lekker liggen op te warmen in de zon.
We zijn…