Posts

Posts uit januari, 2018 weergeven

Uitklaren

Afbeelding
Papierwerk, ze zijn er hier dol op.  Dachten wij uitklaren snel te doen, helaas. We weten intussen dat de dame van het uitklaren er is. De Alliante wilde gisteren uitklaren maar helaas, de ambtenaren waren naar Scarborouh. Vandaag zeker wel.  Eerst naar het ene kamertje, 6 formulieren later naar het volgende kamertjes verderop, onze paspoorten blijven in kamertje 1. Zo nadrukkelijk als er In Nederland gewaarschuwd wordt om geen kopieën van je paapoort te maken, zo vaak doen ze het hier.  Scannen, kopiëren, we hebben zelfs al gehoord dat een beambte met zijn iPhone er een foto van maakte. Bootpapieren willen ze ook regelmatig tot vertrek houden.  Wat zijn we blij met ons zelf, tienvoudig geknutselde paspoort.
In het volgende kamertje weer een uitgebreid formulier met heel veel informatie invullen. Oeps of we toch nog een ander formulier in konden vullen want hij had ons het verkeerde gegeven. Natuurlijk, geen probleem.
Intussen had hij ook onze paspoorten nodig die bij zijn collega la…

Anker op

"Opletten, een boei! Oh nee het is een schildpad." Met die hoge deining is het extra oppassen geblazen als we met het bijbootje varen.  Voorop zitten we als extra uitkijk voor de stuurman. Je wordt door de golven alle kanten opgezet die je niet in gedachten had en je ziet sneller dingen over het hoofd.  Nou wil ik niet zeggen dat je voor schildpadden minder voorzichtig moet zijn dan voor boeien maar de boeien hier horen bij vissersboten en zitten allemaal aan lange lijnen. Die lijnen wil je niet in je motor.
Hoe mooi het ook is hier en hoe heerlijk we het ook hebben, Michiel en ik zijn wel klaar met het rollen. We verlangen naar een nacht goed slapen, naar een mogelijkheid om aan de kant te komen zonder dat je moet timen en dan alsnog een golf over krijgt en gewoon weer even iets ergens neer kunnen zetten zonder dat het direct gelanceerd wordt.  We gaan uitklaren en op naar een nieuwe bestemming. De jongens zijn niet blij. Zij wilden hier nog vanalles zoals snorkelen en ware…

Rondje eiland.

Afbeelding
De afgelopen dagen hebben we het eiland verkend. Conclusie was snel duidelijk.  Het slaperige, rustige, romantische, groene, vriendelijke Charlotteville waar wij liggen is niet helemaal representatief voor de rest van het eiland.  Eerder werd ons al verteld dat we echt aan heet einde van het eiland liggen. Het eiland is erg mooi en ruig maar hoe verder we komen hoe toeristische en hectischer het wordt en hoe meer de verschillen tussen arm en rijk duidelijk worden. Uiteindelijk komen we zelfs hier weer de Chinese "ali-expres achtige" winkels tegen.  Helaas staat er veel te veel deining om op de mooiste plekjes te gaan zwemmen.  De volgende dag bezoeken we de watervallen. We hebben schitterende foto's gezien van blauw water en zwempartijen. Helaas, door de vele regen van de afgelopen tijd stroomt er ontzettend hard bruin water van de waterval. De wandeling er naar toe was gelukkig ook zeker de moeite waard. 


Deining

Afbeelding
Momenteel staat er te veel deining om je bijbootje aan de steiger te laten liggen als je naar de wal gaat.  Gelukkig werden we even gebracht, ging ons bijbootje mee terug en later weer opgehaald. Tenminste dat was de planning. Helaas weigerde ons bootje. Met een sleepje kwamen we toch weer "thuis". En de motor was snel gemaakt. Vermoedelijke oorzaak is niet helemaal geschikt voor het blog, vul zelf maar in.

Wilde swan

Afbeelding
Het blijft bijzonder hoeveel schoolprojecten we tegenkomen onderweg.  Niks geen gedonder met de leerplichtwet, gewoon lekker mee aan boord. We nodigden ons zelf weer eens uit en genoten van het schitterende schip en de vriendelijke bemanning.

Verwennerij

Afbeelding
De dag begon met stevig verzet, de heren hadden zich met hun nerfpistool ingebouwd met de mededeling dat ze geen zin hadden in school. Nu is dat op zondag misschien logisch maar afgelopen week deden we maar 4 dagen ( lees  4 ochtend van ongeveer 3 uur per keer) school en komende week gaan we 2 dagen een auto huren, dan wil je ook een beetje op tijd weg kunnen en donderdagnacht weer varen dus vrijdag ook geen school. Dan moet er op zondag toch wel een uurtje gerekend worden.
Een uurtje maar want we hadden met Francis en Cu afgesproken om te gaan eten bij Suckholl. Een ontzettend lekker restaurant aan het strand.  Ze zijn echter betaalbaar en zo lekker dat je er heel vroeg moet zijn. Op het moment dat wij kwamen was nog niet eens bekend wat we konden eten omdat de vis nog niet binnen was.
Uiteindelijk blijkt dat we kunnen kiezen tussen een baarssoort en "dolphinfish". Voor mij vrij snel duidelijk, ik ga echt geen dolfijn eten. ( Ja lekker hypocriet ik weet het) pas veel later …

Vissen

Afbeelding
6.30 uur, gelukkig zijn we er een paar  dagen geleden achter gekomen dat het hier ( weer) een uur vroeger is anders lagen we nog te slapen. 
De mannen mogen met een lokale visser mee.  (2 uur vrije tijd voor mij!!!!)
Al snel  begint het hard te regenen en te waaien. Mijn vrije tijd gaat vooral op aan heel goed op de boot passen. Het zonnepaneel klapt om, de kap van de buitenboord motor ligt ineens los in het bijbootje en het ankeralarm gaat regelmatig af.  Dag rustig uurtje.
Ik maak me wel zorgen om de mannen die de open zee op zijn. Geheel onterecht blijkt bij terugkomst. Zonder vangst maar grijnzend en glunderend komen 4 mannen terug. De visserman omdat de jongens zo enthousiast waren en mijn drie mannen vanwege het spektakel. Met 40 pk over 3 meter hoge golven, tussen de rotsen door. De bobslee in de Efteling is er niets bij. Regelmatig kwamen ze een halve meter los van het bankje. Doorweekt van de zoute golven en de zoete regen is het een wonder dat de reddingsvesten niet afgega…

Filmpjes Tobago

Tobago, vervolg

Afbeelding
We moeten erg wennen aan het rollen hier op de ankerplaats ( gisteren viel de cola fles spontaan door een golf van het aanrecht) en aan de warmte. De mensen hier maken veel goed. Toen we hier jaren geleden kwamen en onze bijboot op slot deden werden we vriendelijk toegelachen. " We waren hier zeker nog nooit geweest, mensen deden hier nooit iets op slot, huizen hebben niets eens sloten!"
Of het nog zo is, weten we niet.  De tijd maar vooral Trinidad en Venezuela zijn veranderd. 's Avonds zorgen we dus dat we in ieder geval aan boord zijn. Overdag oogt het nog steeds net zo gemoedelijk. We proberen de wandeling die we toen maakten te vinden of andere plekken.  We herkennen nog steeds weinig. We ontmoeten wel veel behulpzame mensen. Tijdens een wandeling ontmoeten we Lucile, een actieve 70 jarige vrouw.  11 kinderen, 43 kleinkinderen en 3 achterkleinkinderen. Omdat er op zaterdag hier in het dorp niets voor de kinderen te doen is, heeft ze een schooltuin opgezet. De kinder…

Daar liggen we dan

Afbeelding
Of misschien kan ik beter zeggen, daar schommelen we dan.  Nadat de hele dag gevuld werd met tropische regenbuien, krijgen we vanavond als nagerecht een stevige deining. De deining komt vanaf de oceaan zo de baai in rollen. Het voelt alsof we op zee liggen. We gaan zo te keer dat de fles cola die op het aanrecht stond ineens om valt. Uiteindelijk moeten we zelfs stroom draaien 's avonds omdat we de hele dag amper wind en geen zon gezien hebben. De motor gaat een uurtje aan.  En dat terwijl we niet eens de grootverbruiker onze stuurautomaat aan hebben gehad, gewoon voor anker in een golvende, druilerige baai. ( en zo'n dag is de boot ineens best klein)

Tobago

Afbeelding
We zijn er, intussen zo'n 24 uur.  Het ankeren ging niet gemakkelijk.  Overal is het diep of heel erg diep.  Uiteindelijk vinden we een plekje waar we op 15 meter diepte kunnen ankeren. We gaan inklaren, wat hier gewoon lopend kan al moeten we ook hier alles vaak invullen, steeds op een ander formulier. De mensen zijn onvoorstelbaar vriendelijk en relaxed. In tegenstelling tot Suriname lijkt men niets te hebben met rangen, standen of principes. Álles wordt vriendelijk uitgelegd en voor als het nodig is wijst de man van de papieren even aan waar hij woont.  Gewoon kloppen dan komt hij vanzelf naar buiten. Waar ze wel principieel in zijn is je route planning. Ze willen van uur tot uur weten in welke baai je bent.  Daarbij is een gedeelte van het eiland weer "van" iemand anders dus als we daar willen baai-hoppen moeten we een tijdelijk visum halen bij deze meneer en dan daarheen varen, het tijdelijke visum laten zien en dan krijgen we daar weer een echt visum voor dat deel …

Overtocht in beeld

Afbeelding
De tocht in beeld.  Wederom te weinig foto's maar in de praktijk blijkt het lastig om zo'n immense oceaan pakkend op de foto te krijgen.
Op een van de foto's zie je een rode strakke lijn.  Normaal de route die we willen varen. Ditmaal de lijn waar we buiten willen blijven om ver genoeg van de Venezolaanse kust te blijven. Dat is goed gelukt zoals je aan de lichtere rode lijn kunt zien.
Op de andere kaart zie je de stroming hier voor de kust. Hoe feller de kleur hoe harder de stroom. Soms wel 2-3 knopen mee.  Via dit programma geeft hij met een stipje met behulp van de satellieten aan waar op de kaart wij varen. We kunnen in dat programma de richting en de hoogte van de golven bekijken, de  wind, voorspellingen van squals en nog veel meer.  We kunnen dat als we willen met een interval van 3 uur voor de komende 10 dagen binnen halen.  Dat doen we alleen als er internet is.  Op zee alleen met grotere intervallen en kortere periodes als er gekke dingen zijn die we in eerste…

Suriname- Tobago dag 3

Weer een nieuwe dag.
Afgelopen nacht hebben we volgens ons wachtschema gelopen. De eerste nacht kijken we vaak wat voor wie haalbaar is en langzaam pakken we de 3 uur op 3 uur af weer op. Jelle is duidelijk aan de beterende hand. Hij zegt nog erg ziek te zijn maar eten gaat er steeds een klein beetje beter in en hij begint weer deel te nemen aan gesprekken.
Nu hij wat fitter is gaan we langzaam meer zeil zetten, het blijft goed gaan. We willen heel graag morgen overdag (vrijdag) aankomen en niet nóg een nacht op zee doorbrengen. Ik heb berekend dat dat zeker moet lukken maar omdat we niet weten wat we nog gaan tegenkomen, maken we graag nu wat extra snelheid. Tussen de middag eten we aardappelpuree met maïs. Een maaltijd die iedereen op zee erg kan waarderen. De zak spekjes voor Michiel zijn verjaardag spreekt ook iedereen erg aan al gaat de zak nog niet zo snel leeg als thuis. Een goed teken. Je merkt dat dag 3 is aangebroken. Het lamlendig hangen maakt langzaam aan plaats voor h…

Suriname-Tobago dag 2

Intussen dobberen we de dag door. Michiel zijn 55e verjaardag om precies te zijn. Bij 45 was hij net een maand vader, bij 50 gaven we een groot feest in het bos en zijn 55e verjaardag, die gaat hij ook ongetwijfeld nooit vergeten.
We hebben even geprobeerd om een tikkeltje meer zeil te zetten maar dat had direct een slechte uitwerking op Jelle. Hij blijft maar gal spugen en ligt voor dood buiten op de bank. We besluiten dus toch maar weer nog minder zeil te zetten. We dobberen voort alsof we ons aan het voorbereiden zijn op een zware orkaan. Mini grootzeil, klein puntje voorzeil en op weg naar dieper water.
Gelukkig heeft het wel een positieve uitwerking. Niet alles komt er direct weer uit en langzaam aan lijkt Jelle ondanks dat hij op de bank blijft liggen, weer wat meer aanwezig.
We krijgen de vinger er niet achter wat het nou precies is. De golven, wind en stroom lijken helemaal oké. Hebben we te lang op stil water gelegen, is het de verlammende warmte? Het is heel dubbel, over…

Suriname-Tobago 1

Wat is dat toch met zeilers?
Of in ieder geval met ons! Lig je op een fantastische plek met electriciteit, water en lieve mensen, ga je uiteindelijk toch weer weg.
Volgeladen alsof we een oversteek van enkele weken gaan maken, zijn we weer vertrokken. Via de marifoon spreken we nog even de Medushi die bij Domburg liggen en de Rebel die net binnen komt varen. We melden ons af bij de Mas (maritieme autoriteit Suriname) en varen richting de riviermonding. De sfeer aan boord is tot ver onder de waterlijn gezakt. Zelfs de boot van Seatrade (Michiels vroegere werkgever) kan daar niets aan veranderen.
Wind, golven en stroming zijn prima maar we voelen ons al snel alsof het onze eerste zeiltrip ooit is. Ondanks pilletjes en pleisters is het ellendig. Jelle die zeer overtuigd alles wat kan helpen tegen zeeziekte heeft geweigerd, krijgt helemaal de volle laag. Oh wat is hij ziek!
Tim is de enige die zich fris en fruitig voelt en geniet van alle nieuwe films die we hebben gekregen (en lekker…

Afscheid

Afbeelding
Nog één ochtend wandeling in de hoop nog een keer apen te zien en dan is het zo ver ! We gaan deze schitterende plaats achter ons laten op weg naar Tobago. We koersen aan op Charlotteville in het noorden van Tobago. Op die manier blijven we minmaal 90 mijl uit de kust van Venezuela en hebben we daarna prettige stroming en wind.  Het is een kleine 500 mijl maar door de stroming verwachten we het redelijk vlot, in een dag of 3 te kunnen doen. Het zal een redelijke tocht worden. De voorspellingen zijn oké maar wel halve wind dus het zal een aardige achtbaan binnen worden. Uitgezwaaid door de Bojangles, de Panta Rhei, de Amante en de Dream gooien we om 8.00 uur los.

Helaas, goed weer

Afbeelding
Helaas het weer ziet er prima uit.  Na ons vertrek al zo vaak uitgesteld te hebben moet het er toch eens van komen. "Gelukkig" zag het weer voor dinsdag er slecht uit.  ( hoge cape waarde dus veel kans op squals en onweer). Schitterende reden om nog te blijven. Helaas, volgens de laatste berichten komt dat vroeger dus geen reden om vertrek uit te stellen.
Momenteel liggen we hier met 8 bemande boten en nog een paar lege boten. Door de kleinschaligheid ken je iedereen, herken je elkaars lach en stem.
's Avonds klinken er geluiden van zang, gitaar en ukalele vanaf de boten aangevuld met de meest mooie, rustgevende natuurgeluiden. Overdag speelt groot en klein in het water. Begrijpelijk dat we hier niet weg willen.  We hebben gewoon even geen zin.  Het voelt alsof we opnieuw op reis vertrekken. Weer wennen op onbekende plekken, weer de golven in, mensen achter laten die in korte tijd ontzettend dierbaar zijn geworden. (Inter)nationale vertrekkers maar ook de mensen en de o…

Hoe gaat het eigenlijk?

Afbeelding
Toevallig kregen we die vraag vandaag van twee kanten van de familie.
Het gaat gewoon goed met ons.  Eigenlijk net zo goed als we in de blog vertellen. Onze medische voorraad met bijzondere spullen is nog onaangebroken. Medisch is het grootste aandachtspunt de tanden van Jelle.  Doordat hij glazuur mist op sommige tanden moet hij echt extra goed poetsen en soms zien we toch plekjes komen. Als hij klaagt over pijn maak ik me wel zorgen. Tot nu toe is dat ook steeds vanzelf weer verdwenen. Sinds vertrek heb ik nog maar 1 migraine aanval gehad ( thuis veel vaker) en is het enige dat we momenteel heel veel gebruiken is muggenspul.
De boot gedraagt zich erg goed. Na de opdonder voor de kust van België ( spanningsregelaar van de dynamo was c stuk en liet meer dan 17 volt door) en de zware belasting onderweg hebben we nu toch onze accu's moeten vervangen ( 4x 105 ampere) maar andere controles van de motor en alles aan dek zag er prima uit. Michiel is weer de mast in geweest en zelfs de …