Union island

We zijn weer aangekomen in een nieuw land.  St Vincent and the Grenadines, Union island, Clifton bay om precies te zijn zoals veel mensen intussen al gezien hebben op Marinetraffic. Een bruisend eiland, het kitesurf centrum van de Carieb. We moeten even wennen aan alle hectiek om ons heen.  Mensen lijken hier veel meer ingesteld op toeristen. Toch zien we ( nog) geen grote resorts, enkel een heel heel klein vliegveldje voor toeristen en verder alleen zeilers. Het vliegveld heeft veel weg van een busstation. Kleine sportvliegtuigjes lijken zonder hun motor uit te zetten na hun landing even later weer op te stijgen richting het volgende eiland. 
Inklaren ging redelijk makkelijk.  Omdat we 5 minuten te laat zijn mogen we niet meer op kantoor inklaren maar moeten we naar het vliegveld. Gelukkig blijkt dat maar 10 minuten lopen.  Voor 16.00 uur melden we ons want anders moet je extra betalen, 3 verschillende bureaus met best vriendelijke mensen wat geld armer maar stempels rijker kunnen we weer vertrekken.
We liggen vanaf het dorp gezien als eerste boot.  Boatboys die iets willen verkopen komen als eerste bij ons langs en iedereen die naar het dorp gaat met de dingy ook.  Het is een drukte van belang en een hoop te zien. Boatboys proberen van alles te verkopen van"lobsters" tot bananenbrood, van taxiritjes tot het wegbrengen van je afval voor geld. We proberen een middenweg te vinden tussen ze te vriend houden en zelf onze zaakjes te regelen. Over het algemeen is alles via hun duur maar ze zijn ook de ogen en oren van de baai.
Tot onze vreugde is hier weer meer groente en fruit te vinden. De mensen spreken je aan maar doen soms ook beledigd als je niets koopt. Op straat heerst een vrolijk sfeertje. We krijgen de indruk dat mensen hier rijker zijn dan op de vorige eilanden. Het toerisme dat rondom Tobago Cays hangt, lijkt hier zeker de mensen veel werk gelegenheid te bieden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika