Welkom in Amerika

Of toch niet. We zijn echt in een andere wereld terecht gekomen op Grenada. Onze eerste indruk van Grenada heeft een Amerikaans sausje.  De natuur is waanzinnig maar verder is alles "awesome". We liggen in een rustige haven. Mijn bed stond vannacht voor het eerst sinds lang weer stil. Toen de wind vannacht aantrok hoefde ik niet naar de ankerwacht te gaan kijken en ik had ook niet het gevoel dat ik een nachtrit in één of andere achtbaan gewonnen had. Alles bleef gewoon waar het was.
Het is niet druk maar de helft van de boten die hier liggen is Amerikaans. Grote schepen waar aan de zijkant de hele dag water uitstroomt en hermetisch afgesloten blijven terwijl wij alles open hebben staan op zoek naar een zuchtje wind. Zij hebben airco en gigantische zonnepanelen.
De Amerikanen die we spreken zijn zoals we Amerikanen uit verhalen kennen, overdreven hartelijk en bang voor alles.  Daarbij verontschuldigen ze zich ongeveer binnen 5 minuten voor hun president en lijken ze een tikkeltje wereldvreemd. De meeste boten zijn minimaal anderhalf keer zo lang als wij maar we zien ook een catemaran die ongeveer even breed is als wij lang zijn.  Het blijken typische Amerikanen. Ze schieten in de lach als ze ons "kleine, schattige" bootje zien, vragen zich werkelijk serieus af of we daar wel met z'n vieren op kunnen en vallen stil als ze horen dat we daar de oceaan mee over gestoken zijn.  De vraag of we dat vanaf Kaapverdië "in één keer hebben gedaan of regelmatig aan land zijn gegaan" doet ons glimlachen. Als een ander bemanningslid haar vragend aan kijkt en vertelt dat daar geen land ligt, kunnen we er met z'n allen om lachen. Toch, 16 dagen op zee zonder land, ze raken er niet over uit dat dat kan.
Iedere vrijdagochtend biedt de haven een transfer naar de supermarkt en via de botenwinkel weer terug. Terwijl wij dachten op vrijdag aangekomen te zijn en dus een week te moeten wachten, komen we er net op tijd achter dat dat donderdag was en we dus vandaag al mee kunnen. Dagen en tijden, we hebben er niet zoveel meer mee.
Grenada blijkt een luxe eiland waar weer veel, misschien wel alles te krijgen is. De prijzen zijn echter gigantisch. Minimaal Europese prijzen, wat we al maanden niet meer gewend zijn, maar voor ons gevoel nog veel duurder. In de transferbus geniet ik van het Amerikaans gekakel.
Aan het zwembad is het niet veel anders. De hele dag uitgestorven totdat het happy hour begint.  Aan de rand van het zwembad of soms badend door het zwembad met mooie hoeden en een soort jurkjes voor over hun bikini waden de dames met hun drankje in de hand elegant door het  water. Helaas sinds gisteren zijn er 2 Hollandse jongens die niet helemaal voldoen aan de omschrijving " elegant door het water waden". Ondanks hun plezier gedragen ze zich best aardig maar echt gewaardeerd lijkt het niet te worden.
De verhalen lijken allemaal minimaal behoorlijk overdreven. Zo worden we voor st Maarten gewaarschuwd omdat daar door de orkaan de gevangenen allemaal ontsnapt zouden zijn en het er nu zeer gevaarlijk zou zijn.  Van Nederlanders die er momenteel liggen, horen we andere verhalen. Voorlopig gaan wij hier in ieder geval lekker genieten.

Reacties

  1. Hahaha ik zie de jongens al gaan in het zwembad.... "bommetje"

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klinkt of jullie goed genieten daar, lekker hoor! Denk dat ik dat waden door het zwembad straks ook maar eens ga proberen bij Netty😉

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...