Martinique

Daar liggen we dan.  Het leek zo heerlijk, lekker even naar een eiland waar alles weer te krijgen is en tegen redelijk normale prijzen. Vele anderen verlangde er al naar en nu zijn we er.  Na ongeveer 15 minuten geankerd te hebben bij Fort de France haalden we ons anker weer op.  Het was er druk, we hadden de indruk dat het anker niet goed pakte en het was er vooral hobbelig door de ferry's die met een rotgang af en aan bleven varen. Een half uurtje later lagen we in een haven. Heerlijk onbeperkt douchen in plaats van gedoe met een plantenspuit of korter dan kort met de douche aan boord douchen. We liggen in de goedkoopste haven die we ooit zijn tegen gekomen, wel buiten het centrum maar met de bus ben je er zo.  Allemaal prima dus maar toch..... Het lijkt wel alsof onze reis ten einde is.  Alsof we weer in Europa zijn. Ergens is dat ook zo want dit eiland hoort bij Frankrijk. Ik mis het azuurblauwe, heldere water, het plonzen en de schildpadden naast de boot, ik mis het Caribische sfeertje. We blijven nog even om het eiland te belijken en te bevoorraden maar als het aan mij ligt duiken we toch snel de Carieb weer echt in.

Reacties

  1. Wat een verschil dan zo dicht bij elkaar liggende eilanden en dan zo ander water. En ach met de bus naar het dorp is toch prima geen haast jullie zijn op vakantie alle tijd.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika