Porthsmouth, na de orkaan

Als we aan land gaan, kunnen we toch niet ontkennen dat we even schrikken. We hadden gehoord dat de vorige plaats, Rosseau er erg aan toe was doordat de hele stad overstroomd was door de rivier na de orkaan en daardoor heel veel kapot was en er een vreselijk stank hing. Wij hebben van die stank gelukkig niets meer gemerkt en vonden het aardig meevallen. Natuurlijk was er nog een hoop te doen maar er waren weer veel winkels met verschillende producten open en de mensen zagen er veerkrachtig uit. Wij vinden op dit moment echter Porthsmouth er erger aan toe. Jongeren zien er netjes verzorgd uit, dragen nette kleren en zie je vaak met een telefoon. Tussen volwassenen zien we grotere verschillen. Mensen met grote auto's die er zeer verzorgd uit zien maar ook veel mensen die duidelijk problemen hebben en helemaal de weg kwijt zijn. Sinds Kaapverdiëzijn de kinderen er wel aan gewend om als blanke ver in de minderheid te zijn tussen hele donkere mensen. Ze hebben in verschillende landen mensen gezien die zich anders gedragen en mensen die op straat liggen. Toch pakt Jelle ook hier weer even mijn hand vast. Komende vanaf Martinique is het verschil enorm. De supermarkten zijn bevoorraad maar luxe producten zie je nog niet veel.
Restaurants die volgens ons boek ontzettend goed zouden zijn, zijn er niet meer of zijn blijvend gesloten. De stranden, duikplekken en natuur zijn alweer schoon gemaakt maar toch is er nog veel ellende te zien. Deze gids vertelt dat er meer werkgelegenheid verdwenen is door werkplaatsen die helemaal kapot zijn dan doordat de toeristen weg zijn. Blijkbaar verschillen de meningen daarover. 20.000 mensen hebben volgens hem het eiland verlaten, een grote groep medische studenten is vertrokken maar ook een groep mensen die te veel zelf beschadigd waren door de angst die ze hebben moeten doorstaan. Om na de storm op het eiland te blijven moest je veerkrachtig zijn, aldus onze gids.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika