Wandelen

In de pilot ( soort reis/informatiegids voor zeilers) lezen we dat er hier een mooie wandeling zou moeten zijn. "Start bij het bruggetje, volg de rivierbedding/paden ongeveer 5 kilometer tot je niet verder kan, je komt dan bij een weg en bent met een kwartiertje terug in het dorp of loop toch verder en dan kom je bij een waterval."
Het toeristenbureau is gesloten voor onbepaalde tijd dus we kunnen niets navragen maar besluiten het er op te wagen samen met de bemanning van de Aliante en de Dingo. Wat nog begint als weg wordt al heel snel een pad en voor we er erg in hebben is dat ook verdwenen en klimmen en klauteren,  baden en springen we onze weg voort door de rivierbedding.  We genieten, de omgeving is schitterend en het klim- en klautwerk inclusief slingerlianen een droom voor de jongens.  Iedere paar meter komen we leuke poeletjes tegen waar we naar hartelust in zwemmen. Er is vaak geen logische route te vinden.  Op handen en voeten en soms met behulp van ons achterwerk bewegen we ons voort over de grote keien. Vooruitkijkend of de route die we door de rivierbedding kiezen, even verderop handig is, naar beneden kijkend om te zorgen dat we geen misstap maken. Na ongeveer 2 uur zijn we 4 kilometer opgeschoten en doodmoe. De valpartijen nemen met het kwartier toe bij zowel de volwassenen als de kinderen. We besluiten om de schitterende route eerder af te breken. Via een steile wand klimmen we omhoog en gaan op zoek naar de weg.  Inderdaad zijn we zoals de pilot beschreef snel weer terug in het dorp.  Moe maar voldaan. Pas na het avondeten komt er weer een beetje leven aan boord en kan Jelle niet stoppen met ratelen over hoe leuk zijn logeerpartij was van afgelopen nacht bij de Dingo.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika