Beachy Head

Vandaag gaan we niet heel erg ver, 25 mijl,  dus nemen we de tijd om samen met Bart te ontbijten en hem uit te zwaaien. Gelukkig kunnen we nu " tot gauw" zeggen.  Om 10.45 uur gooien we los onder een heerlijk zonnetje.  Het belooft een mooie dag te worden. Het tij staat heel ongunstig maar als we daar op wachten kunnen we vanmiddag pas weg en wordt de aankomst echt laat. Achteraf was dat misschien toch niet zo'n slecht idee geweest.
Eenmaal buiten staat er minder goede wind en meer tij tegen dan verwacht. We gaan weer motorzeilen. Langzaam kruipen we vooruit.  Door de vele aangroei onder de boot hebben we toch al minder snelheid maar door het tij en de wind halen we nu maar slechts 3, soms even 4 knopen over de grond. Het zonnetje schijnt mooi op de krijtrotsen maar zeker Michiel kan het even niet waarderen. We moeten een kaap om,  Beachy Head, en daar stroomt het mogelijk nóg harder.  Wat we ook proberen er is geen snelheid uit de boot te halen en zeilen lukt al helemaal niet.  Welke koers we ook proberen,  de wind blijft van voren komen. De jongens komen met het idee om de boot dan om te draaien, de motor in zijn achteruit te zetten en de zeilen breed uit te zetten zodat we, aangezien de wind steeds op de punt blijft komen, achteruit naar de haven geblazen worden. Helaas,  de kapitein keurt het plan af.
Onderweg zien we sleepboot Galatea liggen,  we vermoeden een oude Nederlandse Smit sleepboot??
Als we de kom voor de haven invaren moeten we wachten voor een sluisje. Daar krijgen we de verassing van de dag.  3 jonge zeehondjes dartelen in het water en op het strand.  Om 17.30 uur liggen we eindelijk op onze plaats in de haven van Eastborne.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Soms word je even stil...

Welkom in Amerika