einde seizoen

Een heerlijke reünie in Enkhuizen van alle vertrekkers die ooit weg zijn geweest hebben we achter de rug.  Zet een stel vertrekkerskinderen bij elkaar en je hebt garantie op avontuur.  In tegenstelling tot hun ouders valt er geen woord over de reis maar het avontuur bindt hen. Gewend om zonder speeltuinen en klasgenootjes te spelen,  nu weer even met hun vertrouwde vriendjes waar ze onderweg zo snel een band mee hebben opgebouwd. Alle leeftijden door elkaar, samen scharrelen ze rond op zoek naar avontuur en lekkers.  Overal halen ze wat te snoepen en ze vermaken zich opperbest.  Op het grasveld,  op elkaars boten,  op het dak van de fietsenstalling. De wereld is voor even weer hun speeltuin. Met rode wangen van de zon en de wind,  groen met bruin besmeurde broeken van alle klim- en valpartijen nemen we ze veel te vroeg weer mee maar huis.  Als ouders hadden we het net zo naar onze zin.
Intussen is ook de boot weer uit het water.  De aangroei duidelijk tot waar Michiel zijn arm reikte. "Mam, weet je echt echt heel zeker dat we nu niet opnieuw weg kunnen?" Vandaag vorig jaar vertrokken we naar Kaapverdië. De langste tocht tot dan toe,  de tocht die ons heel serieus deed overwegen of we wel door moesten zetten. Gelukkig kwam voor mij de oplossing in de vorm van pleisters en mijn ons fantastische avontuur verder.  Nu krabben we de resten van ons avontuur van de boot in het koude winderige maar ook heerlijke Herkingen. 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Welkom in Amerika

Besluit